Natty's profileNuttyPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
December 01 ข่าวคราวเงียบหายไปสองสามปีนานเหลือเกินท่ผมมิได้มาอัพสเปซของตัวเอง เดือนกว่าๆเลยละคับ วันนี้ฤกษ์ดี มาปล่อยของกันหน่อยจิงๆต้องกลับบ้านตั้งแต่เมื่อวาน แต่ยังมิได้ซักผ้าก็เลย อยู๋ซักผ้าให้เรียบร้อยก่อนกลับบ้านอย่างสบายใจพรุ่งนี้วันดี พี่ผมรับปริญญา ครอบครัวผมคงมีความสุขน่าดูเลยล่ะครับ แม่ผมคงต้องยิ้มหน้าบานแน่ๆเลย ผมรับรองอากาศหนาวๆแบบนี้ ทุกคนเปนเหมือนผมมั๊ยครับ ช่วงนี้รู้สึกว่าผมจะอะไรกับเพื่อนเก่ามากๆเลย ผมชอบนึกไปถึงมัธยมน่ะครับ เมื่อปีที่แล้ว ช่วงนี้เป็นช่วงที่พวกผม เริ่มนับถอยหลังให้กันแล้วล่ะครับว่าเราจะได้อยู่เฮฮาปาร์ตี๊กันอย่างนี้ได้อีกนานเท่าไหร่ ผมรู้สึกเสียดาย ที่มีบางอย่างในโรงเรียนที่ผมยังไม่ได้ทำ แต่มันก็ผ่านมาแล้ว ผมย้อนเวลากลับไปไม่ได้คิดถึงเพื่อนมากเลยล่ะครับตอนนี้เพื่อนสาวทั้งหลายจ๊ะ รู้กันยังว่าเลี้ยงรุ่นเมื่อใด ส่งข่าวมาด้วย แล้วจะไปกันรึป่าว จองโต๊ะเมื่อไหร่ก็บอกกูด้วยล่ะ กูจะรอ
เกรดออกมาหนึ่งตัวแล้ว คือEL171ได้บีมาครองอย่างงๆ อาจารย์secผมท่านช่วยแน่ๆเลย มิงั้น ผมคงไม่มีโอกาสหรอก แต่ตอนนี้ซิครับแย่ ผมเรียนกะตาไมเคิล ตายแน่ครับ สงสัยผมต้องเพิ่งมนต์ดำซะแล้ว
สเปซช่วงนี้ดูwriteสาระนะครับ ผมมีเวลาน้อยกะการที่จะเอาใจใส่กะมัน เพราะช่วงนี้เอ็มหรืออะไรผมแทบจะไม่ได้เล่นเลยครับ รู้สึกแอบเซ็งๆกะมัน ไว้รู้สึกดีเมื่อไหร่ คงจะได้เห็นผมออนละกันนะครับ
...เสาร์ที่แล้ว...สนุกมาก...ลอยกระทง...กับเด็กน้อยนางหนึ่ง...เล่นอุลตร้าแมนกัน...สนุกดี...หลานผม...แม่งฮา...เม๊าท์กันกระจาย...คุณช้าง...นีโม่...ไปเต้นแอโรบิคกัน...เซเซมีมี...ยาหย่าย่า...เป่ายิงชุบ...ฮาแตก...โวยวาย...แต่มันน่ารัก...เหมือนน้ามัน...เก่งดี...ส่งบ้าน...โฮ รถตานิเจ๋งไปเลย...กระจายครับ...เราสองคนเหมือนกัน...เราหนึ่งเหมือนกัน...ปีหนึ่ง กับ อนุบาลหนึ่ง...ตามบายเลยเพ่...สุขสันต์...
...เรียนจบ...ทำงาน...รับปริญญา...เก็บเงิน...แต่งงาน...สุขสันต์...เช่นกัน...ลูกจบ...ดีใจ...หน้าบาน...สบายใจ...ดูแลตัวเองนะลูก...พ่อ-แม่ แสนจะภูมิใจ...หน้าบาน...พี่ผมคับ...พี่ผม...เก่งนะครับ...ผมก็สุข...ปลื้มครับ...พี่เป็นไอดอลของผม...ผมรักของผม...จะแต่งกะพี่ผม...ต้องผ่านผมก่อนนะครับ...อยากให้ทุกวันของผม มีแต่ความสุขตลอดไปจัง
*ความสุขดีๆมีไว้แบ่งปัน*October 09 คุณว่างั้นมั๊ย?มันยากนะครับกับการที่จะเข้าใจใครซักคนนึง
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าช่วงนี้ผมเป็นอะไร
แต่ใครคนนึงที่ผมคิดว่าผมเข้าใจเค้า จิงๆแล้ว
ไม่จิงครับ ผมไม่เคยแม้แต่จะเข้าใจ
จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึงจิงๆ
เพิ่งจะรู้ซึ้งก็ตอนนี้แหละครับ
แทนที่ตอนนี้ผมจะตั้งใจอ่านหนังสือ นี่ผมเป็นอะไร คุณๆคงสงสัย
อย่าว่าแต่พวกคุณเลย ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ช่วงนี้ผมเป็นบ้าอะไรก้ไม่รู้ รู้สึกว่าผมจะงี่เง่าขึ้นทุกวัน
หรือผมกำลังจะโต
ผมไม่อยากเป็นแบบนี้ ใครก็ได้ช่วยผมที
ผมงง ผมสงสัย ตกลงผมเป็นอะไร
โมโหตัวเอง ที่ยังรู้สึกดีอยู่ได้
ขออย่าให้ผมรู้สึกอย่างนี้ต่อไปเลย ผมเหนื่อยแล้ว
ขอเวลาไปหาคำตอบให้กับตัวเองก่อนนะครับ
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่???
ความสุขที่แท้จริงนั้นไม่มี
ผมเจอ และทักทายกับมันแล้ว
หากใครเจอ ความสุขที่แท้จิง ช่วยบอกมันให้มาทางผมหน่อยนะครับ
ให้ผมได้เจอกับมันซักทีเถอะ
ความรู้สึกดีๆไม่ได้มีทุกวัน
September 27 โปสการ์ดมีคนเคยถามว่า"เพราะอะไร ทำไม จึงชอบส่งโปสการ์ด"
มันมีหลายเหตุผล แต่หลักๆก็คือ เวลาเขียนถึงใคร อย่างน้อย
สิ่งที่สื่อออกไปก็ได้กลั่นกรองแล้วก่อนที่จะเขียน
แปลว่า มันได้คิดแล้วว่าจะเขียนให้เขาอย่างไร
แล้วเวลาคนที่เราส่งไป ส่งกลับมาหาเรา โคตรดีใจ
ว่าอย่างน้อย ไอ้ที่เราเขียนไป ก็มีคนสนใจที่จะเล่าเรื่องของอีกฝ่ายให้ได้อ่านเหมือนกัน
แต่เหตุผลที่บางคนเข้าใจว่าทำไมไอ้นัทมันถึงชอบส่งโปสการ์ด
เพราะ มันอยากอิน ในอารมณ์สุนทรี
ป่าวเลย ไม่ได้เป็นคนรักธรรมชาติ สายลม แสงแดด ขนาดนั้น
แอบเพ้อฝันบ้าง แต่ไม่ได้มีอารมณ์ศิลปิน ติสแตก
เป็นปุถุชนคนเดินดินธรรมดา
แค่ชอบเล่าเรื่องให้คนอื่นฟัง แค่นี้
แต่เป็นประเภท พูดมาก เขียนมาก เพราะชอบเล่าเรื่อง
ถ้าทำเป็นเงินได้ สงสัยจะรวยล่ะเรา
ช่วงนี้ ไม่มีเวลาจะเขียนหาใคร เพราะอารมณ์ดีๆไม่ได้มีทุกวัน
รอไปก่อน เด๋ววันไหนครึ้มๆคงได้เขียนอีก
งาน ง่าน ง้าน ง๊าน ง๋าน
ซาลงแล้ว แต่ยังมีมาเป็นระลอกคลื่นตลอดเวลา
เงิน เงิน เงิน
กรอบได้อีก ประหยัดเพื่อสัญญาของแม่
ร่างกายและพละกำลัง
แก่งกล้า ดั่งฝึกบู้ลิ้ม
แข็งแรงสุดชีวิต
เรียน
ห่วยตามเคย โง่เขลาเบาปัญญา
เรียกง่ายๆ ฟายน้อย
ง่วง ง่วงแระ
ไปนอน
กลับบ้านเรา รักรออยู่
พุ่งนี้ กลับบ้านแล้วโว้ย
นอนซักคืนก็ยังดี
อาทิตย์นี้เลี้ยงสาย
กระเป๋าพวกพี่ๆเขาจะฉีกกันมั๊ย?
ทิ้งทวนการอัพ เพราะคงอีกยาวไกล กว่าจะอัพอีก
ตอนนี้คิดถึงนังคุณพี่สาวที่สุด สองเดือนแล้วที่ไม่ได้คุยกันแบบป๊ะหน้า
เมื่อไหร่จะกลับบ้านซะที รู้มั๊ยน้องมันรออยู่ มีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะแยะ
น้องไม่ได้งอแงนะเว่ย รู้หรอกน่าว่าแอบมาอ่านน่ะ คิดว่าไม่เม้นแล้วน้องจะไม่รู้หรอ
555+
รุ่นพี่ที่จอมและเพื่อนสาวทั้งหลาย
เจอกันวันกตัญญูนะคร๊าบ
มีตติ้งโรงเรียน เมื่อใดเล่า?
สหายที่ภาคทั้งหลาย
งานเยอะ เร่งทำเข้า เพื่อเวลาในการอ่านหนังสือ และเกรดอันยอดเยี่ยม
รุ่นพี่ที่ภาค หนทางอีกยาวไกล สู้ต่อไป ทาเคชิ
ถึงสายรหัส
ยาย เด๋วจะส่งไปหาบ่อยๆนะคร๊าบ รอรับจากหนูด้วยนะยาย
ลุง งานเยอะอ่ะดิ เอ้า.รีบๆปั่นเข้า จะได้เส็ดๆมีเวลาไปมีตติ้งโรงเรียน
พี่ ทำไมหนูไม่เห็นพี่เข้าเรียนเลย อีกอย่าหนูไม่บื้อนะ
สายใหญ่ไม่ว่าจะเจ้หรือพี่ๆ ขอให้ทุกคนพบแต่ความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไป
อีกมากมายสำหรับบุคคลอื่นๆที่ไม่ได้กล่าวถึง ไม่ได้แปลว่า ไม่คิดถึง
รอ โปสการ์ด เมื่อไหร่ จะถึง หรือต้อง ให้รอ ไปจน ปากล่าง ถึงพื้น ไม่เอานะ
555+ อายเค้ามั๊ยนั่น
ไม่อายค่ะ
เพราะ
หนูสวย
ดิฉันขอจบการอัพสเปซเพียงเท่านี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
September 19 เมื่อวานของวันนี้เมื่อวานของวันนี้ของผมก็เหมือนจะไม่มีอะไร แต่มันกลับมีอะไร
วันเกิด วันธรรมดาๆวันนึง แต่หลายคนทำให้มันไม่ธรรมดา
เหตุการณ์ที่หนึ่ง
ห้าทุ่มกว่าๆออกจากห้องน้ำ
"อ้าว ยุ้ย จ๊อยซ์ไปไหนอ่ะ"
"ไปเซเว่น ไปซื้อยามั๊ง"
สิบห้านาที "ยุ้ย ทำไมจ๊อยซ์มันไปนานจังอ่ะ"
"เด๋วก็มา"
ระหว่างที่เหตุการณ์ที่หนึ่ง เหตุการณ์ที่สองและสามตามมา
เหตุการณ์ที่สอง
ห้าทุ่มห้าสิบห้า : "กูอยู่หน้าห้องมึง มึงอยู่ไหน เปิดประตูมาดิ จะเห็นกู"
นังทรายชาแนว เพื่อนรักของผม ดูซิคับมันกวนขนาดไหน
สุดท้ายก็ไม่เห็นมัน ไอ้นี่มาแต่เสียง ซักพัก บุรุษนมหนึ่งโทรมา ขอพักสาย
เหตุการณ์ที่สาม
HBD ครับ น้องนัท คนท้องอย่างพี่ไมค์โทรมา แอบดีใจ เหตุการณ์ที่หนึ่งตามต่อ
ก๊อกๆๆ"HBD to youๆๆๆๆ เมทผมครับ เซอร์ไพร์สผมถือไอติมปักเทียนมา" ผมนิ เขิน
เป่าเทียนเส็ดๆ ขอวางสายจากเหตุการณ์ที่สาม มาสู่เหตุการณ์ที่สอง
ระหว่างเหตุการณ์ที่สองเหตุการณ์ที่สี่โทรมา
เหตุการณ์ที่สี่ "นังห้อย HBD to youๆๆๆ มีควมสุขมากๆ เรียนเก่งๆ เอาเป็นเอสเอ็มเอสมั๊ย"
"เอาๆ กูเอา กูอยากเก็บไว้" คุยกะเหตุการณ์ที่สี่ซักพักก็วางสาย มาสูเหตุการณ์ที่สองและหนึ่ง
เหตุการณ์ที่หนึ่ง เมททั้งสองคนรุมทึ้งไอติมวันเกิดผม ซึ้งได้ข่าวว่ามันซื้อมาให้ผม สองคนนั้นเล่น จ้วงเอาๆ
ไม่มีระยะพักตัว เหตุผลเพราะ เด๋วมันละลาย เมทผม คนดี ช่วยกิน
เหตุการณ์ที่สอง"ขอใหมึงสวยเหมือนที่กูสวย เรียนเก่งๆ เจอแต่เรื่องดีๆเหมือนกู ปีนี้มึงโง่อีกแล้วนะ มึงโง่มาสองปีแล้วนะ ปีที่แล้วมึงโง่
ปีนี้มึงก็โง่อีก โง่จิงๆเลย" เหตุการณ์ที่สองจบลง มาสู่เหตุการณ์ที่หนึ่ง
กินไอติมกันสามคนกะเมท อร่อยเพราะเป็นของฟรี ที่คิดว่าอีกนานคงจะได้กิน เยอะๆแบบนี้ เพราะมันแพง และกินไอติมตอนกลางคืนซึ่งเป็นหวัดกัน
เช้ามาจากเป็นหวัดกันแค่สองคน กลับลุกลามมาเป็นสามคน ไม่เกี่ยวกะผมน๊า 555+
เมสเสสทะยอยมาไม่ขาดสาย กว่าจะกินไอติมเส็ด แล้วกว่าจะได้นอนตีหนึ่งกว่า
รุ่งขึ้นตื่นมาใส่บาตรด้วยจิตใจอันศรัทธาในพระพุทธศาสนา
ตอนจะไปเรียน น้ามกะบีมหุ้นกันซื้อเสื้อมาให้ "คนมันหน้าตาดีให้ทำไง" แอบอาย แต่ก็จะใส่แหละ
ปลื้มใจเวอร์ ไม่คิดว่าน้ามกะบีมจะซื้อให้ ปลื้มใจ
บลูให้ของขวัญ
เรียนฟิเส็ด รอบลูหน้าห้องแลป บลูหายไปพร้อมบอส บอสบอก จะไปหามะยม
บลูบอก ไปเอาเค้กให้เพื่อน ซักพักกลับมา บอสยืนข้างหน้า บอกให้นึกส่งที่อยากได้ในวันเกิด
ก็นึก เส็ด บลูเดินมาเซอร์ไพร์สผมอีกแล้วร้องเพลงส่งเค๊ก ผมปลื้ม
ชวนเพื่อนกินเค้ก ไปซ้อมขึ้นสแตน บอสให้ของขวัญ
ขึ้นเส็ด กินข้าว โต้รุ่งกะนังโนโกะ ลุงมา พี่แข่งบอล
กินเส้ด กลับหอมาหาเมท
พี่โทรมาหา คุย
เมทกลับมา ไปเล่นไฟเย็นกันสามคน
กว่าจะกลับหอ เกือบห้าทุ่ม คุยๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทำงานtu ไปนิดนึง
ง่วง
อาบน้ำ
นอน
ขอขอบพระคุณ
-ทุกคนที่ยังจำวันเกิดของผมได้ อายุผม สิบเก้าแล้วครับ เข้าผับได้รึยัง อ่ะล้อเล่น
-ของขวัญทุกสิ่งอย่างที่ให้ผม
-เมสเสสทุกข้อความที่ส่งให้ผม
-คำอวยพรดีๆที่ให้ผม
-เซอร์ไพร์สดีๆที่มีให้ผม
-กระแสจิตของบางคนที่ส่งถึงผม
คิดถึง
-พ่อ-แม่ ถึงแม้ปีนี้หนูจะไม่ได้ฉลองกับพ่อ-แม่ แต่เราก็ถึงกัน
-นังคุณพี่สาว ที่ไม่มีกะตังจะยาไส้
-คนไกล เมื่อไหร่
ปลื้มใจ
September 09 จดหมายถูกซองมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ต.คลองหนึ่ง
อ.คลองหลวง
จ.ปทุมธานี
12121
เก้า กันยา ห้าศูนย์
เรียน ท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน
ตอนนี้ท่านเจ้าของสเปซมีอาการคอแตกกระทันหันเนื่องมาจากการไปบูมพี่บัณฑิตมาเมื่อวันพฤหัส องค์ลง แอบแรง แหกปากไปได้ โดนด่าว่าบ้าพลัง เลยมีสภาพที่ทรุดโทรมเป็นอย่างยิ่ง หน้าก็ดำ ขาก็ปวด เจ็บกระเสอะกระแสะ ช่างน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง วอนผู้มีจิตเมตตาร่วมสมทบทุนเพื่อช่วยเหลือท่านเจ้าของสเปซนี้ด้วยการโอนเงินเข้าบัญชี จำนวนเงินไม่ต่ำกว่าสี่หลัก ขณะนี้เจ้าของสเปซกำลังต้องการทุนทรัพย์ในการเยียวยารักษาร่างกายเป็นอย่างยิ่ง ขอบพระคุณท่านผู้มีจิตเมตตาล่วงหน้า
ทางเจ้าของสเปซขอสงวนสทธิ์ในการเปิดเผยเลขที่บัญชี
จึงเรียนมาเพื่อทราบ
คุณ นัท(สวย)โคตรๆ
จดหมายถูกซอง
September 03 อัพสั้น...ดันยาวเปิดเทอม
รู้คะแนน
แล้วไง
แอบห่วย
ไม่เป็นไร
สู้ใหม่
เพื่ออนาคต
เรียนจบ
ทำงาน
เก็บเงิน
แต่งงาน
เย่ๆๆๆๆๆ
กลับบ้าน
เห็นพ่อ
ตัวดำปี๋
ทำงานบ้านไปเรื่อย
ดันไปทำกลางแดด
เลยจากดำเป็นโครตดำ
แซวทั้งวัน
พ่อชอบ
เอแคร์
สงสัย
ต้องซื้อทุกอาทิตย์
แม่บ่น
ให้เลิกสะพายกระเป๋าหนักๆ
เลิกไม่ได้
มันชิน
แม่งอน
ง้อก็ได้
ช่วยทำงานบ้าน
หายงอน
พ่อ-แม่
เข้าใจ
เรื่องแคล
ไม่ว่า
ซักคำ
ดีใจ
ลั้ลลา
อยากกิน
เอ็มเค
แต่ตังค์
ไม่มี
ทำไง
มาม่า
เหมือนกัน
กินแทน
ไปก่อน
พี่สาว
ใจดี
มีตังค์
ซื้อของ
ให้น้อง
ไม่ต้อง
เก็บไว้
ใช้ยามกรอบ
เถอะแก
ได้งาน
บอกด้วย
ไม่ได้เป็นห่วง
แต่แค่อยากรู้
จะได้บอกแม่ถูกๆ
อยากกิน
สาคูไส้หมู
ที่ไหนมีขาย
ซื้อมา
ฝากที
want
มากๆ
นังเพื่อน
หกทับสอง
ตัวดี
อย่าเพิ่ง
หนีหาย
สบายดีบ่
กู
สบาย
นังทราย
อย่าเครียด
สู้ๆ
แม่หายดี
นังหมิว
อย่านะ
กูขอ
นังมู๋นา
โปสจากแก
ยังไม่ได้
นังจ๊อยซ์
กูปูทางไว้ดีแล้ว
อย่าทำพัง
ค่อยๆดูกันไป
เพื่อนที่ภาค
บลู
สวยขึ้นนิหว่า
แต่ยังน้อย
กว่ากู
กูสวย
เสมอ
ฝน
สมาคม
คนผมสั้น
ดีแร่ว
สบายกบาล
นก
ตาเจ็บ
สม
กินยา
ไม่หาย
สะใจ
555+
ฟ่าง
กูไม่
ผอมลง
สวยขึ้น
ต่างหาก
อยากกิน
ข้าวไข่เจียว
กินแม่งทุกที
ที่มี
ตลาดนัด
ของกินเป็นหมื่น
ชอบกิน
ไข่เจียว
ใส่กัญชา
ป่ะวะ
เออ
นั่นดิ
พี่บัณฑิต
รับปริญญา
ยินดี
กะพี่ๆ
ไปบูม
สุดใจ
คอแตก
พี่มุ่ย
เจริญๆ
วิ๊ดวิ่ว
เสาร์หน้า
ทำฟัน
แอบเซ็ง
ต้องกลับหอ
อาทิด
มีเรียน
บู๋วววว
ไม่เครียด
จิงๆ
อย่ากังวล
ไปเลย
จิ๊บๆ
หนักกว่านี้
มีอีกมั๊ย
ถ้ามี
ไม่เอา
555+
ไม่ได้ป๊อด
ยาย
ลุง
พี่
เจ๊โบว์โกะ
ยังมีอีกหลายคน
ในสาย
ที่เก่ง
เว้นหนู
ไว้คน
ไม่เป็นไรนะ
รุ่นพี่ที่ภาค
คะแนน
ดีมั๊ย
สู้ต่อไป
เพื่ออนาคต
เรียนจบ
ทำงาน
หาเงิน
แต่งงาน
พี่โบว์
เมื่อไหร่กลับ
โปสการ์ด
จะส่ง
รอรับ
ที่ส่ง
ให้พี่แม้ว
เค้าไม่ได้
ส่งใหม่
ด้วยนะ
พี่แม้ว
ออนเอ็ม
ซะมั่ง
พี่หญิง
กินนมเยอะๆ
สูง
ซะบ้าง
พี่ดา
เรียนหนัก
อย่าหักโหม
โปส
ได้รับแล้ว
สู้ชีวิต
เป็นเซเลอร์มูน
เหนื่อยนะ
แต่ต้องทน
ตามหา
คริสตัสเงินมายา
กู้โลก
ทักสิโด้
อยู่หนใด
เมื่อไหร่ล่ะ
วิ่งทุกเช้า
ทำให้
น่องโป่ง
แต่ยังดี
กว่านอน
ขึ้นอืด
จะทำได้
ทุกเช้ามั๊ย
คนไกล เมื่อไหร่???
August 25 คุณเคยเป็นอย่างมันบ้างมั๊ย???เมื่อสองสามวันมานี้ได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่มนึง บทความชื่อว่า หากมียาที่กินแล้วย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กได้........คุณจะยอมกินมันมั๊ย?
เลยตั้งคำถามให้ตัวเอง เออว่ะ น่าสนนะเว่ย ตอนเด็กแม่ง...สุดจะหรรษา
ตอนเด็กๆเคยติดถึงอาชีพในฝันของคุณกันมั๊ย....เคยดิ เยอะด้วย(ขอบอก)
ก็ไม่รู้ว่าครูเค้า จิตใจตรงกันป่าว แม่งตั้วแต่อนุบาลสามยันปอหก ทุกปีต้องมี อ่าให้นักเรียนมาเล่าอาชีพในฟันของตัวเองหน้าห้องจ้า นักเรียนทุกคนก็จะแบบหนูอยากเป็นโน่น อยากเป็นนี่ค่า/ครับ ตลอดอ่ะ แต่ไอ้เรานี่ดิ อ่าว ซวยละกู กูจะเป็นไรล่ะนี้
บังเอิญตอนช่วงอนุบาลพ่อมีเวลาแต่งสวน ถางหญ้า ได้ช่วยพ่ออยู่บ่อยๆ เลยอยากเป็นคนทำสวน คิดว่าเออ คงเท่ดี ชอบเวลาที่พ่อรดน้ำต้นไม้ ดูจะรื่นรมย์เหลือเกิน ก้อได้แต่คิดล่ะว่ะ เพราะครูดันไปเรียกเพื่อนคนอื่น เจอะแบบนี้มันเซ็...งเข้าใจไหม(นั่นอาชีพแรกของมัน)
ต่อมาช่วงประถม ป.หนึ่งจำไม่ได้ จำได้แต่ป.สอง ปรับอากาศอย่างดี กรุงเทพฯ-อยุธยา เอ้ยไม่ช่าย งงป่ะ....งงต่อไป
ป.สอง คราวนี้ได้ออกไปพูดครับ โคตรซวย ตอนนั้นที่เขาให้เวลาคิดแม่ง ดันขอไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาแค่เข้าห้องเท่านั้นแหละ อ่าว น้องนัท พูดเลยค่ะ กู ซวยเลย ไปฉี่มา ไม่ทันได้คิด คิดแม่งหน้าห้องเนี่ยแหละวะ เห็นเพื่อนมันบอกว่าอยากเป็นพยาบาลก็เลยเอาของมันมาพูด เลวมั๊ยล่ะ แต่จิงๆมันก็นิดนึง น่าสนอยู่เหมือนกัน ก็พูดไปมั่วๆ กลับมาบ้านเลยได้คิด เออ!ดีนะเว่ย เป็นพยาบาล จะได้แต่งงานกะหมอ แหมๆ(ก็ดูละกันนิสัยตอนเด็กกะตอนโตช่วงเหมือนกันซะที่สอง
ก็เลยเออ เอาวะ พยาบาลก็พยาบาล...อาชีพที่สองของมัน....
ยึดอาชีพนี้ในฝันไปจนถึงป.สี่ พอป.สี่เทอมสองชักเบื่อ มันหญิงไปว่ะ อย่างเราต้องแมนๆดิวะ ถึงจะเข้ากัน ก็เลยอยากเป็นนักบิน ช่วงนั้นกระแสเครื่องบินตกมาแรง ที่พี่เจมส์รอดชีวิตมาด้วยการชูสองนิ้วนะแหละ เริ่มจากการฝึกพับเครื่องบิน แต่มันยากไป เลยพับจรวดกระดาษแทนไปก่อน ช่วงนั้นทั้งห้องเลยเล่นกันแต่อีจรวดกระดาษ อันมีตัวข้าพเจ้าเป็นผู้ปลุกกระแส....อาชีพที่สาม....
มาต่อกันกับอาชีพในฝันอาชีพที่สี่ ตอนป.ห้า อยากเป็นนักกีฬาว่ายน้ำกะแชร์บอลทีมชาติ ซึ่งตอนนั้นไม่รู้ว่าแชร์บอลมันไม่มีเป็นทีมชาติ มากสุดก็แข่งกีฬาสีในโรงเรียน ไก่กากันไป มันเป็นช่วงที่ครูพละกำลังคัดตัวนักกีฬาในห้องให้แข่งกันเอง ก็นะ ด้วยความที่ตอนนั้นร่างกายออกจะฟิตปึ๋งก็เลยได้เป็นนักกีฬากะเขา แล้วดันอยู่ในตำแหน่งที่น่าเป็นมาก กู...โคตรภูมิใจ เป็นตะกร้า คิดดูละกัน เป็นไรไม่เป็นให้มาถือตะกร้า เสียวจะหน้าทิ่มจิงๆอีตอนที่รับแล้วูกมันไม่เข้าเนี่ย คนปัดก็โคตรจะสูงเลย ยกแขนปัดที บังตะกร้าซะมิดเลย แต่ก็นะ ด้วยความสามารถของผู้ถือตะกร้าจึงทำให้ทีมชนะด้วยคะแนนอันสวยงาม รอดมาได้ก้ดีแล้ว ต่อมาเทอมสองมีกีฬาสี ทั้งโรงเรียนจะแบ่งเป็นสองสีคละชั้น ได้อยู่สีเหลือง แล้วเค้าก็รับสมัครนักกีฬาอยู่ลงได้สองชนิด เลยลงแชร์บอลกะว่ายน้ำผลัดสี่ไปกะกรรเชียงเดี่ยว ระยะทางไม่รู้เท่าไหร่จำไม่ได้ แต่คราวนี้ความหวังทีมชาติเริ่มโดดเด่นขึ้นมา ได้เป็นตัววิ่งในสนามที่อยู่ข้างหน้าฝั่งขวา อ่า ความฝันใกล้มาแล้วเวยไอ้นัท แข่งรอบคัดเลือกชนะคร๊าบ วู้ววววววววว แต่พอมารอบชิง เดี้ยง แพ้ซะแล้ว เศร้าเลย ความหวังจบลง ไม่เป็นไรวะ ว่ายน้ำยังมี เพื่อว่าจะมีคนเห็นแววแล้วเอาไปเป็นทีมชาติ ไม่อยากจะคุยว่าได้เหรียญมาด้วยนะคะขอบอกทองแดงนี่ผลัดสี่ เหรียญทองนี่เดี่ยวกรรเชียงโคตรจะภูมิใจ แต่ต่อมาก็ไม่เห็นว่าจะมีวี่แววของแมวมองมาตามหาทีมชาติเลยนิหว่าก็เลย ปล่อยวาง อะๆตอนแข่งว่ายน้ำกะแชร์บอลอ่ะ มันแบ่งกันสีละหลายสายนะคุณ สายเอ บี ซี ยิบย่อย ไม่ใช่แข่งแค่สองสีสองทีมนะคะคุณ อ่ะ จบไป
ป.หก ใกล้จะออกจากโรงเรียนแระ จะออกไปต่อม.หนึ่งแระ หาอะไรที่มันเป็นอาชีพที่มั่งคงหน่อยดิวะ เพื่อนมันด่ามา ก็เลยคิดๆว่า เป็นวิศวะกรก็ดีนะ จะได้สร้างบ้านไง จิงๆก็ไม่ได้ชอบไรมากมาย ทำเป็นชอบไปงั้น ตอนนั้นจำได้ว่าเรียนคณิตแล้วมันจะมีบทที่เรียนเรื่องรูปทรงอ่ะ แล้วครูอ่ะ มาโม้ว่าใครที่จะเป็นวิศวะกรอ่ะต้องเรียนบทนี้ใหเก่งๆ มาซะขนาดนี้ ไอ้นัทก็เต็มที่เลยอ่านซะหนังสือบาน เรื่องจิงหนังสือบานจิงๆ แต่ที่มันาดไม่ใช่ว่าอ่านบ่อยหรอก คือน้ำหก กระดาษมันบวม
ปัจจุบันหนังสือเล่มนั้นยังอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว สภาพนิ โคตรจะโทรม หนูแทะไม่เป็นชิ้นดีแล้ว....อาชีพที่ห้า...
คิดว่าจะมีต่ออีกมั๊ยคะ
มีดิ ก็บอกแล้ว ว่าเยอะ มา...ต่อๆ
พอเข้าม.หนึ่งมาได้ อยู่หญิงล้วน กิริยามารยาทก็ต้องสำรวมทั้งกาย วาจา ใจ ต้องเจี๋ยมเจียม เป็นหญิงไทยใจงาม ซาบซึ้งในสุนทรียภาพ เลยอยากจะเป็นนักออกแบบตกแต่ง คือไม่จำกัดว่าจะให้ตกแต่งไร ทำได้หมด
แต่พื้นฐานทางศิลปะ ถือว่ามันแย่มาก โคตรจะห่วย ไม่ได้เรื่องเลย อาชีพนี้เลยตกรอบไป เอ๊าท์ใจนั่นเอง 555+...อาชีพที่หก...
ม.สาม ได้ไปเข้าค่ายที่ค่ายทหารมา เลยอยากเป็นพยาบาล อีกแล้ว มันมาอีกแล้ว ไม่ใช่พยาบาลธรรมดาซะด้วย พยาบาลทหาร เหตุผล ชุดมันสวยดี แค่นี้ ง่ายๆเลย แต่ได้ปรึกษาหารือกะพ่อและแม่แล้ว เห็นควรว่า ดูจะไม่เหมาะละมั้งไอ้นัทเอ้ย สงสารคนไข้ว่ะ เจอพยาบาลมือหนักงี้มีหวัง ตาคาเตียงคนไข้พอดี แทนที่จะหายกลับมาอาการหนักกว่าเดิม โดนค่ะโดน เจองี้จอดเลย พ่อแม่กีดกัน เลยบอกพ่อกะแม่ไปว่า โห่แม่ หนูมีจรรยาบันน่า ของอย่างงี้มันฝึกกันได้ จิ๊บๆ เป็นลูกนกได้ไม่นาน ก็ได้รับรู้ว่ามันไปจิ๊บซะแล้ว มีพี่ที่รู้จักมาเล่าให้ฟังว่ายากมาก ต้องอดทนมากด้วย ไม่รักจิงอย่าเรียน ก็เลยไม่เอาดีกว่า เพราะคิดว่าเราไม่น่าจะดูแลใครได้ แค่ตัวเองไม่สบายยังจะเอาตัวไม่รอด นับประสาไรจะช่วยคนอื่น อย่าเลยว่ะ...อาชีพที่เจ็ด
ม.ปลายจนถึงปัจจุบัน อะไรก็ได้วะ ขอให้สุจริตกะพอจะเหลือเก็บบ้างก็พอแล้ว มั่นคงหน่อยก็ดี เลี้ยงตัวเองกะครอบครัวได้เป็นพอ
คิดว่าเรื่องในวัยเด็กของมันจะจบรึยังคะ
ยัง.......555+ ขยันอ่านจังนะ
ตอนเด็กมีเหตุการณ์มากมาย เล่าเจ็ดวันเจ็ดคืนก็เล่าไม่จบ แต่จะคัดๆเอาที่เด็ดๆมาเล่าให้ฟัง
เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆมันก็จะมีให้เต้นงานวันเด็กที่โรงเรียนไรงี้ โห่ อันนี้โคตรจะตลก ยังมีรูปถ่ายอยู่เลย
คิดดูละกันคนอย่างไอ้นัท ได้เต้นกะเค้าด้วย เต้นไม่เต้นเปล่า อยู่หน้าเวที ตรงกลางเลย กี่ทีกี่ทีก็ตำแหน่งเดิม โคตรจะอายเลย ไม่เข้าใจว่าครูไปเห็น step การเต้นตอนไหน จะว่าไปเรียนคอร์สเต้นกะครูเป็ดก็ไม่ใช่ โดนประจำเลย โคตรจะเซ็ง แล้วพอถึงวันงาน พ่อก็จะมาถ่ายรูป ถ่ายจนตาจะปริบอยู่แล้ว แสงแฟลชมันสว่างเหลือเกิน ปัจจุบันชุดนั้นยังอยู่ เพลงที่เต้นเต้นเพลง ป่องป้องป่องตาลุบตุ๊บป่อง เมฆตัวพองลอยล่องบนนภา
นั่นมันตอนอนุบาลหนึ่ง พอมาอนุบาลสามก็เต้นอีก ทีนี้เพลงพี่มอส ไอ้เนื้อเพลง เหลวไหลจิงๆเลย เหลวไหลทุกทีเลย มาแล้วยังดีกว่ามาช้า ประมาณนี้
มีต่ออีก
เรื่องวันเด็กอีก ที่บริษัทแม่กะพ่อจะชอบจัดงานวันเด็กให้ลูกๆของพนักงงาน แล้วจะมีเล่นเกมส์ชิงรางวัล เด็กโตหน่อยก็มีแข่งบอล บอลมันโคตร แต่นักเตะ ไม่หล่อ ไม่เป็ค นัทไม่สน(อายุมัน 4-6 ขวบ) กิจกรรมที่ชอบทำในงานวันเด็กคือแข่งชักคะเย่อกับเหยียบลูกโป่ง แพ้-ชนะก็ได้รางวัลเหมือนกัน ไอ้นัท...แพ้ตลอด แต่รางวัลเหมือนคนชนะ ฉลาดป่ะล่ะ อีกอย่างที่ต้องทำ ร้องเพลงตอนพักครึ่งแข่งบอล อันนี้โคตรฮา ไม่มีใครให้ร้องแต่ขอเค้าร้องเอง ไอ้ตอนนั้นมันไม่อายหรอก แต่อีตอนโตนี่ดิโคตรอาย เพื่อนแม่ชอบมาทักว่า โอ้โห ตอนเด็กร้องเพลงเก่งนะเนี่ยเรา ไหนมาร้องเพลงให้ป้าฟังหน่อยซิ โอ้ย ไม่ไหวมั้งคะป้า ใครจะร้องวะ เจอกันที่วัด ใครกล้าร้องนิให้ห้าบาทเลยอ่ะ ดีนะบ้าแกไม่เอาจิง ถ้าเอาจิง ได้ฮากันมั่งล่ะคราวนี้
ที่เล่ามาหมดนั่นว่าฮาแล้ว เจอเรื่องนี้ไป ชิดซ้าย
ตอนเด็ก ด้วยความที่เป็นเด็กใสซื่อ ชอบเถียงกะพ่อ มีอยู่ตอนนึง จำไม่ได้ว่าเถียงกะพ่อเรื่องไร แต่จำได้ว่าจะหนีออกจากบ้าน เพราะช่วงนั้นกระแสเด็กหนีออกจากบ้านกำลังมาแรง เลยอยากลองมั่ง ก็เถียงๆกันกะพ่อ ซักพักก็บอกพ่อว่า หนูจะหนีออกจากบ้าน พ่อถามว่าจะไปไหน ก็ตอบไปว่า ไม่รู้ พุ่งนี้ไปส่งหนูด้วย
----------------เรื่องเด็กๆจบไปมาเรื่องผู้ใหญ่กันดีก่า------------------
มีโลกร้อนๆมาขาย ใครสนใจจะซื้อมั๊ยคะ
ตอนนี้กระแสโลกร้อนกำลังมาแรง เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้มีโอกาสไปงานของกระทรวงพลังงานมา งานรณรงค์หยุดโลกร้อนไรงี้ เห็นว่ามันน่าสนใจดี เพราะต้องเขียนเรียงความเรื่องนี้ อีกอย่างหนังสือลดราคา เลยกะว่าจะไปอุดหนุนเค้าซะหน่อย อุดหนุนไปอุดหนุนมา กรอบระยะสุดท้าย ตอนนี้เป็นผงแล้ว แต่งานนี้ของเค้าดีจิงๆ ใช่เล่นเลยล่ะ เป็นเรื่องที่สำคัญมาก คือกลัวตายไง เลยสนใจ แต่เราสามารถช่วยได้ อย่างน้อยง่ายๆ ปลูกต้นไม้ ลดการใช้ถุงพลาสติก เปิดแอร์น้อยลง ปิดไฟที่ไม่ใช้ เยอะแยะ สารพัดที่เราจะช่วย เพื่อโลกที่น่าอยู่ของเรา เย้ๆๆๆๆๆๆ แต่มันยังมีอีกหลายวิธีที่บงคนนึกไม่ถึงว่ามันจะช่วยได้ อย่างเช่น
-ลดการเพิ่มประชากรโลก
-ซื้อ กิน ใช้ ให้น้อยลง
-กินอาหารให้หมด หรือให้เหลือน้อยที่สุด เพราะเสษอาหารที่เหลือะเป็นแหล่งกำเนิดก๊าซมีเทน
เป็นต้น
ตัดผม นี่ก็ถือเป็นการช่วยลดภาวะโลกร้อนอีกทางหนึ่ง ทั้งประหยัดน้ำ ประหยัดแชมพู ประหยัดไฟ ประหยัดแรง ประหยัดเวลาอีกต่างหาก
คุณผู้หญิงทั้งหลายสนใจมั๊ยคะ มาเถอะค่ะ มาตัดผมสั้น ช่วยหยุดโลกร้อนกันเถอะค่ะ
สนใจติดต่อ คุณสมศักดิ์ ชลาจันทบุรีนะคะ
เบอร์ติดต่อไม่มี ขวนขวายเอาเอง
อัพครานี้ยาวนัก เจ้าของสเปซยึดสำนวนไทยที่ว่า รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ
ใครอ่านสเปซนี้แล้วสามารถย่อความโดยเนื้อความสมบูรณ์ให้เหลือหนึ่งหน้าโปสการ์ดได้ ส่งมาตามที่อยู่ ของคุณ สมศักดิ์ ชลาจันทบุรีได้ ท่านเจ้าของสเปซจะมีรางวัลให้อย่างงาม
ขอกราบขอบพระคุณมิตรรักแฟนเพลงทุกท่านที่ให้ความเมตตา
นัทคนนี้จะไม่ลืมพระคุณ
August 09 ตะลอนทัวร์แปด สิงหา ห้าศูนย์
วันนี้ วันที่เหล่าเราหกทับสองจะนัดพบกันอีกครา แต่เป็นนัดพบไม่ธรรมดา เพราะมาแนะแนวน้อง อันเป็นการแย่งชิงน้องของแต่ละมหา'ลัย ไอ้เราก็เป็นเรีบยร้อยซะด้วย จะให้ไปแย่งชิงอะไรกะเค้าก็ใช่เรื่อง น้องมันมาเอง วู้ววววววววว ส่วนมากที่ไปก็จะไปคุยกะเพื่อนเรื่องเรียนซะมากกว่า ไปหาอาจารย์กะไปหาน้องนิ เป็นเรื่องรอง ดีใจมากมายที่ได้เจอเพื่อนอีก กว่าจะหยุดพร้อมกันได้ ก็นานเวอร์อ่า แต่ถึงแม้ว่าจะมาไม่ครบทุกคน แต่ก็ยังพอหายคิดถึงกันบ้าง ก็โออยู่ กิจกรรมสุดท้ายก่อนกลับ ร้องเกะ 555+ คอแทบแตก ร้องเอาคะแนน เผื่อจะได้ร้องฟรี ป่าวเลย ดำน้ำตลอด แหนติดหัวกันเลยทีเดียว เลยร้องเอาฮากัน กว่าจะกลับก็เย็นอยู่ กลับรถไฟ เย่ๆๆๆ นานมากที่ไม่ได้กลับรถไฟ คิดถึงเรื่องราวครั้งเก่าก่อน ถึงบ้านก็ทุ่มกว่าๆ กับมาก็กินๆๆๆๆแล้วก็อาบน้ำนอน เหนื่อยเวอร์อ่ะ วันนี้
เก้า สิงหา ห้าศูนย์
วันนี้วันเกิดพ่อ 555+ แก่อีกปีแล้ว ตื่นมาตอนเช้า เนื่องจากพี่โทรมาฝากเบิร์ดเดย์พ่อ ก็เดินไปเบิร์ดเดย์พ่อ พ่อถาม วันเกิดจะให้อาไร ก็บอกไป ไม่มี พ่อบอก พ่อขออย่างเดียว ขออย่าให้หนูทำบ้านรก จะทำได้มั้ย เพราะตอนหนูอยู่หอ บ้านเรียบร้อยมาก ก็เลยตอบพ่อไป ขอไรก็ขอได้นะพ่อ แต่เรื่องนี้เห็นทีหนูจะให้พ่อไม่ได้แล้วล่ะ 555+ มันเป็นศิลปะ พ่ออ่ะ ไม่เข้าใจหนูเลย เส็ดก็ทำภารกิจในบ้านทั้งหลาย แล้วก็กิน ดูทีวี ทำการบ้านนิหน่อย แล้วก็ไร้สาระไปเรื่อย
พุ่งนี้ไปหาเพื่อนอีกแล้ว แต่คนนี้พิเศษหน่อย เพราะมีภารกิจที่ต้องทำ
ช่วงนี้ออกจากบ้านบ่อย เริ่มเหนื่อย ขี้เกียจนั่งรถ ก็ว่าจะเหาะไป แต่ไม่ไหว เด๋วคนจับได้ว่าเป็นยอดมนุษย์
พีกะเอส
-Happy Birthday นะพ่อ ขอให้พ่อมีความสุข รวยๆ หล่อๆ ร่างกายแข็งแรง มีลูกสาวสวยๆ เรียนเก่งๆ ด้วยเถิด สาธุ
-เมื่อไหร่จะเจอกันอีก หกทับสองเอ๋ย
-น้องๆที่สนใจมธ.บอกเจ๊ เด๋วจะส่งกระแสจิตไปช่วย แต่ถ้าจะให้บนให้พี่ไม่เอาน้า เข็ดแล้ว
-จอมสุรางค์ก้าวไกล
-รถไฟไทยจงเจริญ
-คิดถึงไอ้พวกที่ไม่ได้มาด้วยกัน
-คิดถึงพี่โบว์ พี่ด พี่หญิง พี่แม้ว อย่าเคืองเลยน้า
-คิดถึงเพื่อนที่textile และบ.บลู แค้นนี้ต้องชำระ
-คิดถึงรุ่นพี่ที่ภาค
ยายกะลุง หนูได้โปสการ์ดแล้วนะ
พี่รหัสขอรับ โปสการ์ดหนู อย่าลืม ใกล้ๆเปิดค่อยส่งก็ได้
สา ไปอินเดียแล้วส่งที่อยู่มาให้ด้วยนะ
เออ!สาขึ้นเครื่องวันที่สิบแปด ตอนหกโมงเย็น เด๋งยังไงค่อยคุยกันอีกที่ว่าจะไปส่งยังไงละกัน
"............."
July 30 คุณเพื่อนจ๊อยซ์จ๋ามาอัพแล้ว......นัดพบนอกรอบagainวันนี้วันดีคร๊าบ เม๊าท์กระจายขอบอก จิงๆบรรยากาศนี้มันตั้งแต่เมื่อวันเสาร์ คือแอบฮาจ๊อยซ์ว่ะ แม่ง โทรมาย้ำอยู่นั่นแหละว่า เอ้ย อย่าลืมนะเว่ยบอกเพื่อนๆให้กูด้วยว่ากูคิดถึง แต่กูไปมะด้าย 555+ ขนาดไม่มีเวลาโทร ยังอุตส่าห์โทรมา สมน้ำหน้าว่ะมึง ก็บอกแล้วโอกาสดีๆมักเข้าข้างคนดีเสมอ วู้ว...แกล้งคน สนุกดีแท้
เมื่อเช้าตื่นมาตอนหกโมงเตรียมของใส่บาตรกะแม่ เส็ดก็เตรียมพร้อม สาม...สี่...ไปวัด ผู้คนมหาศาลล้านแปด เยอะแยะไปหมด แต่ดียังมีที่นั่งก็เลยไปนั่งในศาลา แต่นี่มีเรื่องแอบเซ็งนิดๆเหอะ ตอนใส่บาตรอ่ะ คนเข้าต่อแถวจะตักข้าวใส่บาตรมีเจ๊ที่ไหนมาไม่รู้ มาเสียบข้างหน้าซะงั้นอ่ะ เออดี ตกลงเจ๊มาทำบุญป่ะคะ แหม แซงกันซะงั้น โอ้...ว กล้านะ ก็แบบเออ ช่างเจ๊แก แล้วก้ไปนั่งฟังพระสวด ก็ซักชั่วโมงกว่าได้ นังคุณพี่สาวสุดสวย แกแล้วว่างั้น เหน็บกิน ต้องช่วยประคองแกลงมาจากศาลา ซะงั้นอ่ะ เส็ดก็ไหว้พระ ไปแวะบ้านป้าแปป เอาของกิน แล้วก็กลับมากินข้าวบ้าน ก็ประมาณสิบโมงกว่าๆแล้วก็พร้อม จะไปนัดพบต็มที่เหอะ กว่าจะกินข้าวเส็ดก็นานอยู่ เพื่อนอุโทรมาจิกว่าแบบ ไอ้นัทคนอื่นมากันหมดแล้วนะเว่ย ไม่ต้องรีบ คือกูรอมึงคนเดียว อ้าว!พูดงี้ไม่รีบก็แปลกแระ ก็รีบเลย ออกจากบ้าน ซึ่งเหลือคนเดียวในบ้าน เพราะแม่ พ่อ พี่ไปเยี่ยมญาติ ก็เลยออกจากบ้านคนสุดท้าย ออกมารอรถนานเวอร์ แต่ก็นะยังได้ขึ้นวะ นั่งรถไปกินลมชมวิว พอถึงแถวๆวัดชื่อดัง ดั้นรถติด คนก็รีบ รถก็ติด ขนาดยุดยายังรถติดคิดเอาละกัน เพื่อนก็โรมารอบที่สอง ฝีมือนังมูนา โทรมาแบบ เออ ไม่ต้องมาแล้วนะ มึงลงรถตรงนั้นแล้วก็ขึนรถกลับบ้านเลย เขารออยู่คนเดียวเนี่ย ไม่มาก็ไม่ว่า สรุปโดน เต็มๆ แหม!ก็คนมันบ้านไกล ใครจะเหมือนคุณเธอ บ้านอยู่ในตัวเมืองกันนิ จิงๆเพื่อนนัดประมาณ สิบโมง แต่ก็อย่างว่า บ้านไกล รถติด กว่าจะถึง สิบเอ็ดโมงกว่า เดินหอบมาเลย รีบสุดๆ กลัวโดนด่า ป่าวเลย พอเข้าไปในแม็คฯ วู้วววววว มันมาแล้วโว้ย เหมือนจะได้ยินคนบอกว่า ไม่มาพุ่งนี้เลยอ่ะ เอาแล้ว โดนไปหนึ่งดอก ไปไม่เป็นเลย กราบงามๆกะเพื่อนๆ แล้วก็เริ่มต้นเม๊าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแล้วก็สังเกตว่าเพื่อนมาไม่ครบก๊วนก็เลยถามไอ้ทราย พวกไอ้หมิวมันไปเจอะหูเพิ่มกัน มันขี้เกียจารอ โห่ ไรว้า ก็อยากเจาะด้วย แต่แม่งไม่พร้อมก็เลยเม๊าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆกันต่อ จากนั้นมันก็มา แล้วก็บรรเลงการถ่ายรูป สารพัดจะแอ็ค แต่ท่าประจำ สิ้นคิดสุดแระ สองนิ้ว ไม่มีไรมาก คิดไม่เป็นว่างั้น ก็ถ่ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแล้วก็ไปหาของกินเพราะหิวกันแล้ว แยกก็อีกกลุ่มนึงเพราะจะไปกินก๋วยเตี๋ยวผักหวานร้านประจำ ก็นั่งรถอุ้มมันไป ไปถึง ไม่มีที่กิน ยืนรอ คุยๆๆๆๆๆๆๆ
ได้โต๊ะ ลุย สั่ง กิน ถ่ายรูป กินเห็ด อร่อยเวอร์ จ่ายตังค์ อุ้มต้องรีบกลับ ไปส่งเจ้าพรหม เย่ๆ ร้องเกะ แต่มันปิด เปลี่ยนที่ ไปอัมพร โห่ แอบเซ็ง เพลงเก่าเวอร์
แต่ไม่เป็นไร want มาก เอาวะ คอแทบแตก แต่ละเพลง เต้นกระจาย เหนี่อยเวอร์ แต่เซ็งสุดๆ ไม่ได้เต้นโฟร์-มด แอบเจ็บคอนิดๆ เพราะแต่ละเพลงแบบ instict แพนเค้ก บิ๊กแอส เพลงผู้ชายทั้งนั้น ไมค์นิไม่เหลือ ไม่ต้องใช้ เพลงหญิงๆไม่มีเล้ย เว็งสุดก็เรื่องโฟร์มดอะแหล เฟฟางแก้วยังไม่มีอ่ะจ๊อยซ์ มึงคิดดู กูแบบ เหี่ยวเลย ไม่มีมึงมาร้อง กูเลยแทบจะควงไมค์เลย ไปแจมกะเขาทุกเพลง ร้องไม่ได้กูก็ดำน้ำทั้งดุ้นเลยมึง 555+ สุดท้ายเว่ยแม่ง ไม่มีไรจาร้อง เหนื่อยว่างั้น มาร้องโอ้ละหนอมายเลิฟกัน มึง เข้าใจกูเหอะกูแบบ ไม่รู้เอาเพลงไหนแล้ว คอจะแตก แต่ใช่ว่าเพลงนี้จาคอไม่แตก มึงกูเอาทุกท่อนเลย เต้นกันหมดอ่ะที่ไป มึงฮาไอ้แตงว่ะ แม่งองค์หญิงตลอดเวลา การศึกษาไม่ทำให้มันดีขึ้นเล้ย ไอ้ทรายมึงก็รู้ใช่ป่ะล่ะแม่งกระเซิงเลยมึง กูนิไปแล้วอ่ะ แบบจะพิการเอา นานๆที
คิดถึงมึงเหอะ ปกติจะแย่งไมค์กัน ตอนนี้กูควงเลยเหอะ แอบก็ร้องอะไรไม่รู้ ตลกว่ะ มูนากะหมิว เอาเพลงซึ้งตลอดอ่ะ กูแบบไปนัวๆกะมัน เส็ดถ่ายรูป ถ่ายเยอะเวอร์ๆ กล้องกูอ่ะไม่ค่อยมีรูปกู มีรูปคนอื่นเยอะ กล้องนังมูก็มีแต่รูปกู พอออกมาก็จะกลับ เจอน้องเว่ยจ๊อยซ์ เจอสุอ่ะ น้องคนนั้นด้วยที่ได้แม่ดีเด่นอ่ะมึงที่กูบอกว่านิสัยน่ารักอ่ะมึง กูเชียร์ มธ.เต็มที่เลยนะเว่ย แม่ง ไม่รู้จะมาป่าว กูบอน้องแล้วว่าถ้าติด เด๋วพวกพี่เลี้ยงดีๆเลย น้องมันยิ้มแห้งๆว่ะ ไม่รู้ไรของมัน แล้วก็กลับเดินกลับกะแตง แต่รถมันมาก่อนอ่ะ ก็แยกกัน เออ มึงพวกมันคิดถึงมึงนะเว่ย แม่ง ตอนนั่งรถอุ้มอ่ะ ปกติกูได้นั่งหน้ากะมึง วันนี้นั่งกะทราย คิดถึงมึงว่ะ ตลอดเหอะ มึงเพื่อนๆเราสวยกันทุกคนเลยเหอะ แม่ง กูรู้สึกว่ากูกะมึงยังเหมือนเดิมว่ะ แต่มันบอกว่ากูแอ๊บแบ้วว่ะมึง กูก็ว่าแหละ แต่วันนี้กูคุยจนเมื่อยปากเลยอ่ะมึง สารพัดอ่ะ มึงไอ้มินมันจะให้กูร้องเพลงมหา'ลัยให้มันฟัง แม่งมันบ้า กูก็อายเป็นนะเว่ย ดูมัน เออ มึงกูมีข่าวมาบอก แต่ไม่กรองนะเว่ย ไอ้มินมันมีแควนแล้ว กูเศร้า มันทิ้งกู กูงอลเลย แหม ทำเป็นมาถ่ายรูปกะกู ใจลอยไปไหนมะรู้ กูขอแอบเน่า แหม ทำบอกกูว่าคิดถึง ดูซิ ไม่โทรมาหากูเลย แก้แค้นให้กูด้วย
แต่วันนี้ปวดขาเวอร์เหอะ แบบเดินพล่านเลยอ่ะ ไม่ไหวน้า เออมึง หมิวมันให้ไปบ้านมันวันพุธว่ะ แต่กูบอกให้มันคุยกะมึงก่อน กูไปได้ทุกวันแหละ แต่หลังจากนี้คงไม่ได้ กูจะทาสีรั่ว 555+
-คิดถึงจังโว้ย...สาวๆชาวหกทับสอง
-ใครยังสอบไม่เส็ดก็สู้ๆนะเว่ย
-ตั้งใจเรียนนะเว่ย อย่าเป็นแบบกู
-นัดพบนอกรอบคราวหน้า มาให้สวยๆกว่านี้อีกนะเว่ย เอาแบบกูจำไม่ได้เลยนะ
-กูจะยังแบ้วต่อไป ถ้าสังขารให้(อายน้องๆมัน)
-คราวนี้เด็กจุฬากะธรรมศาสตร์ยังไม่ทันได้ตีกันเลย
-รวมกันเราอยู่ ทิ้งกูมึงตายยยย จำไว้นะจ๊ะสามีมิน
-ไม่ต้องมาถามกูนะว่ามีแฟนยัง กูโสด สวยเลือกได้(เหรอ...ได้ข่าวว่าไม่มี)กูขี้เกียจจะตอบ
-อย่าลืมนัดพบประจำปีวันที่ห้า เดือนห้า ห้าโมงเช้า ที่โรงเรียนตรงจุด happy
-นัดพบนอกรอบagain เมื่อไหร่มีอีกบอกด้วยนะเว่ย
-งานบอลโรงเรียน ถ้าจะไปบอกด้วย มือ้นี้ฟรีหรือจ่ายวะ
-อย่าลืมเรื่องนี้สำมะคัน เพื่อนกูกูรักของกู ใครทำไรไม่ดีกะเพื่อนกูไว้ ระวังตัวให้ดีนะมึง ตอนนี้ยังไม่มีแต่กูบอกกันไว้ก่อน มีไรเรียกกูไปเคลียร์ได้ บอกกะมัน แน่จิงมาต่อยกะกูตัวๆเลย กล้าต่อยผู้หญิงมึงก็มา เอาดิ๊ ถ้ากูเจอกูจะกราบที่ตักงามๆเลย แม่งกล้ามาก
-จบเรื่องนัดพบนอกรอบ-
คนอื่นคงงง นัทมันทำไรของมันวะ คือช่วงนี้เป็นอะไรที่แบบอะไรๆก็เพื่อนอ่าอย่าว่ากันน้า คิดถึงเพื่อนสาวที่โรงเรียนมากมายอ่ะ เลยอัพให้จ๊อยว์อ่าน กลัวจะเล่าเหตุการณ์ได้ไม่ครบ เลยต้องรีบอัพ อย่าเคืองผมนะครับถ้าอ่านแล้วไม่ได้สาระซักเท่าไหร่
พุ่งนี้เดินสายไปเยี่ยมญาติอีกแว้ว กินๆๆๆๆๆหาของกินใส่ท้อง
@textile
-นก แขนงอ่ะ อยากอยู่ แต่ต้องงด
-บลูเติมตังยัง โทรมามั่งดิ กูก็เติมแล้ว แต่จะเก็บไว้ให้คอลลิ่ง 555
-ฝนบายดีป่ะ รวยแล้วแบ่งด้วย
-บอส สวยขึ้นป่าวเนี่ย ยังโหวตอยู่ป่าว
-พวกฟ่าง บิ๊ก จัน ไอ้ดาวและเพื่อนอีกหลายคน คิดถึงนิดนึง เพราะได้ออนเจอกันแล้ว บอกคิดถึงบ่อยไม่ได้ เด๋วมันจะชิน
-พี่ๆเจ้ๆเฮียๆก็คิดถึจิ๊ดนึงเหมือนกัน
-สายรหัสทั้งสายใหญ่และสายจิงๆคิดถึงอีกติ๊ด
พอเหอะตาจะปริบ.....
July 27 คำเดียว สั้นๆ ให้ตายเหอะ บัตรนักศึกษาหายโว้ย!!! เหตุผลเพราะ ลืม สั้นๆง่ายๆคำเดียว ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าหาย เออ!เอาเข้าไป
ข้อเสียของการทำบัตรนักศึกษาหาย
-พ่อกะแม่บ่นอุ๊บ
-เดือดร้อนพ่อต้องพาไปแจ้งความ
-กระวนกระวายที่จะต้องมานั่งหาว่ามันอยูที่ไหน
-เสียเวลาในการนึกว่าตัวเองทำไรกะมันไปบ้าง
-อดได้เงินเพิ่มในบัญชี
-เปลืองค่าน้ำมันรถโดยใช่เหตุ
-เสียเวลาคุณตำรวจ
-เดือดร้อนสำนักทะเบียนฯต้องดำเนินการให้
-เสียเวลารอ
-โดนประณามว่าเป็นคนไม่มีระเบียบ
ข้อดีของการทำบัตรนักศึกษาหาย
-ได้บัตรใหม่ไฉไลกว่าเดิม
-ทำให้เป็นคนที่รอบคอบมากขึ้น
-ทำให้รู้ตัวว่าเป็นคนขี้ลืมแค่ไหน
-มีเรื่องฮาอยู่ในใจ หายไปตอนไหนวะ ยังไม่รู้เรื่องเลย เวลาว่างๆจะได้เอามาคิดเล่นๆ
นี่ขนาดบัตรนักศึกษาหาย เรื่องใหญ่นะเว่ย ยังมีเวลามาทำเล่น พุ่งนี้ดิ จอดแน่ๆ ก่อนไปแจ้งความ พ่อกะแม่ต้องทำการปาฐกถาธรรมพอเป็นกระษัยให้ลูกน้อยก่อนจะพาไป ชัวร์
ช่วงนี้ไม่มีกิจกรรมไรก็เลยว่างจัดมีเวลามาอัพสเปซบ่อยๆ แต่ก็อย่างที่บอกไปว่าต่อไปไม่แน่ มีกิจกรรมเสริมสร้างความสัมพันะในครอบครัว ทาสีรั้ว กะพ่อซึ่งป็นที่ถกเถียงอยู่เรื่องสีว่าจะเอาสีไรกัน แต่คาดว่าข้อพิพาทนี้จะยุติลงได้โดยแม่กะพี่ อย่างแน่นอน
ประกาศ เพื่อนสาวชาวหกทับสองทุกคนโปรดทราบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ในวันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคมนี้ หลังจากที่เพื่อนๆได้ทำบุญล้างบาปกันจนจิตใจผ่องใสกันแล้ว มีการนัดพบนอกรอบagain กันระหว่างเพื่อนสาวชาวหกทับสอง ซึ่งจัดกันที่ร้านแมคฯสาขาไรคงไม่ต้องบอก เวลาเมื่อใดช่วยบอกที เพราะกูก็ยังไม่แน่ใจว่ะ ยังไงโทรไปสอบถามสามีมินของดิฉันก็แล้วกันเพราะมันเป็นต้นคิดเรื่องนี้ อีกอย่างรู้จากคนอื่นมาอีกที มันไม่โทรมาบอกกะตัว เซ็ง น้อยใจมัน เมียมันทั้งคนไม่ดูดำดูดี คอยดูเหอะ มีใหม่จะไม่ง้อเลยคอยดูนะเมิง มากันให้เยอะๆด้วยนะเว่ย จะรอดูว่าใครเปลี่ยนไปไงบ้าง อยากเม๊าท์มากๆขอบอก อีกอย่างได้ข่าวว่าเพื่อนๆหนีไปมีแควนกันหลายคน ไม่มีมาเผื่อกูบ้างเลยนะเว่ย เบื่อจิง ชิ!!! ยังไงงานนี้อยู่ต่างสถาบันก็อย่าตีกันนะเว่ย กูขอ แม่ง เด๋วจามาหาว่าพวกเราใจนักเลง ยิ่งเปรี้ยวๆกันอยู่ด้วย 555!
นี่ๆมีเรื่องจาเม๊าท์ วันนั้นไอ้จ๊อยว์มันมาไม่ได้นะเว่ย มันไปรับน้อง 555+ สมน้ำหน้ามัน ให้มันอิจฉาเล่น กูมีเรื่องมันมาแฉ มึงโคตรฮาอ่ะ มีความสุขสุดๆอ่ะมีมันเป็นเมท แต่กูว่าถ้ามันได้มา กูก็โดนมันแฉเหมือนกันแหละ เผลอๆเรื่องกูมากกว่ามันอีก 555+ เอาไว้ค่อยเล่าวันนั้นละกัน เด๋วไม่มันส์
อีกเรื่องอันนี้สำคัญเวอร์ๆ เพื่อนตนใดที่ยังไม่ได้ส่งโปสการ์ดให้ข้าพเจ้าที่ให้ไว้แล้วนานนมกรุณาเอาติดตัวมาด้วย เพราะเด๋วไปรษณีย์จะว่างเกิน เอามาให้ด้วยนะเว่ยอย่าลืม เออ!เอางี้ดีกว่า ประจาญกันตรงนี้เลยละกันว่าใครยังไม่ได้ส่ง เพราะมีใบรายชื่ออยู่เว่ย เช็คตลอดว่าใครส่งไม่ส่ง คนที่ยังไม่ส่งมีรายชื่อดังนี้
ก้อย อิ๋ง หลิง มะนาว ฝน เอ้ ป่านโกะ นา ปุ๋ยวัน กัญชี อ้อม ป่านอิฐ เกด สิบสามคนพอดี ก็บอกแล้วตามจิ๊กกี้จนกว่าจะได้แหละ ไม่คิดละซิว่าจะยังจำได้ ก็งี้แหละคนมันรอบคอบ รอบคอบมากจนบัตรนักศึกษาหาย คิดดูละกัน
ดีใจจังได้เจอเพื่อนอีกครั้งอยากเจอมากมาย เด๋วกูจะไปเต้นโฟร์-มดกะไอ้ทรายให้ดู พวกมึงจะอึ้ง กูน่ะซ้อมรอวันนี้มานาน ยังไงก็รอดูละกัน
แล้วเจอกันนะเว่ย มากันเยอะๆจะได้เล่าทีเดียว ขี้เกียจฉายหนังหลายรอบ เหนื่อย
ถึง บลูกะฝน
คุณเพื่อนบลูกะคุณเพื่อนฝนเจ้าขา เคยคิดจะออนเอ็มกันบ้างไหมเจ้าคะ ออนรอไม่เคยจะเจอเลย คิดถึงนะเว่ย กูไม่มีกะตังค์จะโทรหาใคร ขอได้ไหมเนี่ย ออนคุยกันหน่อย กรอบอยู่เว่ย ได้ยินไหม
ส่วนเพื่อนคนอื่นๆเช่น บอส นก ฟ่าง จัน บิ๊ก น้ำ มิ้น เอส แป๋ม และอีกหลายคนที่นึกไม่ออกก็คิดถึงเหมือนกัน
คิดถึงรุ่นพี่ด้วย โดยเฉพาะเจ้โบโกะ โอ๋ๆอย่าร้องนะ สายใหญ่หนูก็รักน้า แล้วก็รุ่นพี่หลายๆคนอีกมากมายเหลือเกิน นึกไม่ออก
หมดเรื่องแล้ว ง่วงด้วย พอแล้วน้า.................(++)
July 23 At Home(^^)อัพแล้วนะเจ้าคะ ทั้งเพื่อนที่textileและคุณเพื่อนสาวทั้งหลาย
จากที่ได้นอนบ้านมาหนึ่งคืน วู้วววว!!!สบายอกสบายใจหลับเต็มๆตื่นซะที
เพิ่งสอบเส็ดไปเลยร่าเริงเป็นพิเศษ ปกติก็ลั้ลลาอยู่แล้วยิ่งลั้ลลาไปกันใหญ่ กลับบ้านกับพ่อมาพ่อบอกว่า "นิ!ตั้งแต่เราขึ้นรถมาจนลงรถยังไม่หยุดปากเลยนะเนี่ย พูดตลอดทางเลยนะ ไม่เหนื่อยบ้างไง๊ เหนื่อยแทนนะเนี่ย"
ตอนสอบน้า น้านนานกว่าจะผ่านไปวันๆนึง สุดแสนจะทรมาน หนังสือนิอ่านไปก็ไม่เข้าหัวเล้ย ขี้เลื่อยมันเยอะไปหมด พ่อแม่อุตส่าห์ขายควายส่งควายเรียนแท้ๆยังจะไม่คิดจะทดแทนคุณ เป็นลูกที่ดีจิงจิ๊ง
แต่ช่วงอาทิตย์สอบอ่าโคตรจะฮาเลย อีตอนอ่านหนังสือนิคือแบบ อ่านไปได้ซักสองชั่วโมงหน้าเริ่มทิ่มหนังสือ ไม่หน้าทิ่ม ปากก็จูบหนังสือเลยอ่า สุดๆเลย ดีนะมีเมทดีคอยปลุก แต่ปลุกให้ไปนอน 555+ ฮาโคตร แต่แม่งแอบมีเรื่องเศร้า ช่วงที่ยังไม่สอบอ่ะ โทรไปหาแม่กะขอกำลังใจเต็มที่ ไม่รู้แม่โมโหมาจากไหน มาดุกันซะงั้น น้ำตาซึมกันเลยทีเดียว บ้านก็ไม่ได้กลับ เหงา ท้อ เหนื่อย จะมีใครเข้าใจบ้างไหมเนี่ย ฮ้อ ช่วงนั้นอยากจะบ้าตายไปเลย แต่รอดมาได้ก็โอแล้ว ช่วงนี้ปล่อยตัวสุดชีวิตอ่า
บรรยากาศหลังสอบเส็ด โอ้ย สอบเส็ดแล้วโว้ย เป็นไทกะเค้าซะที ขอสะกดคำว่าอิสระหน่อยเห๊อะ ถูกปลดปล่อยแล้วโว้ยยยยยยยย กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ แต่อีตอนออกจากห้องสอบมานิแบบหมดแรงข้าวต้มเลย เหนื่อยมาก ไม่ใช่เหนื่อยเพราะทำได้หรอกนะ แต่เหนื่อยที่ต้องนั่งมั่วคำตอบ เจอบลู เจอนก บ่นกันระนาวเลยอ่า แต่ฝนนิแบบส่งสัยมันจาทำได้ นั่งในห้องซะนานเลย ช่วงรอฝนเลยโทรคุยกะลุงแบบบ่นๆว่าท้อชิหายเลย อยากซิ่วแล้วนั่น อะไรวะ ทำไมมันโง่อย่างนี้ แอบอยากโทรหาพี่ด้วยแต่คิดว่าคงนั่นทำข้อสอบอยู่ พี่แกน่าจะทำได้ คุยกะลุงซักพัก ก็ได้คุยกะพี่ต่อ เม๊าท์เรื่องข้อสอบ พอคุยเส้ดก็คิดว่า ช่างเหอะวะ เท่าไหนเท่านั้น เต็มที่แล้วเว่ย ไม่รู้จะเครียดทำป๊ะอะไร เลย ชิววววววววว....................
สอบเส็ด กินข้าว กะไปดูหนังหอป๋วยกะฝนกะบลู แต่ลากกระเป๋าไปหอในเอาของบอสไปดูหนังโรงเลยไม่ได้ไป พอไปถึง ไม่มีที่นั่ง ก็เลยไปเล่นเน็ทกันสามคน ไปเม้นสเปซให้เพื่อน แล้วก็กลับหอเพราะต้องไปส่งเมทอีกคนขึ้นรถกลับบ้าน พอจะถึงหอ เจอปุ๋ยจัน ก็ช่วยมันจูงจักรยานไปฝากแต่ไม่ได้ฝากก็เลยจูกลับมาแล้วก็ลากัน จากนั้นเข้าหอ เมทเก็บของ เม๊าท์กะไอ้จ๊อยซ์ เส็ดแล้วก็ช่วยเมทไปฝากที่หอเล็ก แล้วไปกินข้าวโต้รุ่งกันสามคนกะเมท จากนั้นส่งยุ้ยขึ้นแทกซี่ แล้วก็ไปดูหนังหอป๋วยกะจ๊อยซ์ ซึ่งได้ข่าวว่ามันมีสอบวันอาทิดแต่เปรี้ยวริอาจจะดูหนัง อ้างว่ารีแลกซ์ ไอ้ช่วงที่ดูหนัง มันโคตรเหมือนคนบ้า กรี๊ดพระเอกอยู่นั่นแหละ โคตรฮามันจิงๆ หนังจบสามทุ่มพอดี เดินผ่านโต้รุ่ง หิวอีกรอบ เลยซื้อหอยทอดกลับมากินที่ห้อง ระหว่างทางเจอพวกแป๋มบอกว่าไปร้องเกะกันมา แล้วก็แยกกัน เส้ดถึงหอ ซักพักบลูโทรจิกว่า อยู่ไหนวะ ก็บอกอยู่ห้องแล้วไปดูหนังหอป๋วยมา แล้วก็กินหอยทอด แม่งซวย คนขายทอดเพลิน หอยทอดแม่งไหม้ ไม่ได้กินดีเลยตู กินเส็ดโทรหาเพื่อนหมิว เพราะคิดถึงมัน ไอ้จ๊อยซ์ร้องไห้ซะงั้น แล้วก็จัดของ ฟังเพลง เม๊าท์ แล้วก็คุยกันกะจ๊อยซ์ว่าจะไปจอกกิ้งตอนเช้า รับอรุณ ก็เลยรีบนอน ตื่นนอนมาก็ล้างหน้าแปรงฟันไปวิ่ง อากาสดีโคตร ไม่มีคนด้วย วิ่งไปหอพระ แล้วก็วิ่งกลับมาที่noc.c6 แล้วก็เดินไปโรงกลาง เพิ่งนึกได้ อ่าวก่อนวิ่งลืมวอร์ม ซะงั้นตู ปวดขาแน่ แล้วก็เรื่องจิง วันอาทิตย์ตื่นมาปวดขากันทั้งคู่ แต่จ๊อยซ์อาการหนักกว่า เลยไม่ได้ไปวิ่งต่อ อีก อย่าง สายแล้วด้วย คนเยอะ อายว่ะ ก็เลยจัดของเตรียมพ่อมารับ ก็ไม่รู้จะรีบจัดไปทำไมพ่อมารับบ่ายสองแต่ก็จัดเส็ดตอนเช้าแล้วก็นั่งเหม่อๆอยู่ในห้อง คิดไรไปเรื่อยๆ ซักพักจ๊อยซ์ก็กลับมาจากสอบเส็ด ก็ไปหาของกินกัน แล้วกช่วยกันขนของ เหนื่อยโทรมเลยทีเดียว แล่วไป check out กะพี่ยาม เส็ดแล้ว รอพ่อมา พ่อจ๊อยซืมาก่อนก็ช่วยขนของ แต่จ๊อยซืยังไม่ไป รอเป็นเพื่อน ซักพักพ่อก็มา รีบขนของเพราะรถมันติด เรียบร้อย ได้กลับบ้านซักที คิดถึงโว้ย อยากเห็นบ้านทาสีใหม่ไวๆ ขึ้นรถ คุยกะพ่อกระจาย แล้วก็ไปหาของกินก่อนเข้าบ้าน รถจอดหน้าบ้าน เปิดประตู โอ้วบ้าน สีสลิ่มเลย สามสีอ่า หมาเห่าเกรียว ไม่รู้ว่าสวยขึ้นหรือว่าน่ากลัว เส็ด ขนของลง กินของกิน เล่นเน็ท ออนเอ็ม วู้วสวรรค์ คิดถึงสุดใจอ่า โน๊ตบุ้คจ๋า ไม่ได้จับมาเป็นเดือน อีเมล์เป็นสิบๆอ่าที่ยังไม่ได้อ่าน ออนเอ็มก็เม๊าท์กระจายเหมือนกัน ของกินว่างหน้าคอมเพียบ เล่นซักพัก ต้องทำกับข้าวกิน เพราะแม่ไม่อยู่ ไปออนทัวร์ที่เมืองเพชร ก็ทำแกงจืดไข่น้ำ แม่กลับมาทันได้กินพอดี พ่อกะแม่แอบชมว่าอร่อยดี ก็งี้ละนะ เป็นแม่ศรีเรือนก็งี้ เส็ดก็มาออนเอ็มต่อ แล้วก็นอน ตื่นมาอีกที เก้าโมง สายเวอร์ ก็อยู่บ้าน ซักผ้า ทำโน่นนี่ไปวันๆ
แต่แบบอารมณ์ได้อยู่บ้าน ได้พักซะที ก็โอนะ ปลื้มเรื่องบ้านด้วยไง เลย happy มากๆ แต่ต่อไปคงไม่ได้ออน บ่อยๆ เพราะพ่อรอให้กลับมาช่วยทาสีรั้ว ดีใจว่ะ เด๋วจะเลือกสีเอง แต่วันนี้เถียงๆกะพ่ออยู่ว่าจะเอาสีไร คือ พ่อจะเอาสีขาวนวลๆ ก็คิดดูละกันว่ามันจืด พ่อก็ไม่เชื่อ จะเอา ก็เลยแบบ เด๋วรอถามแม่กะพี่ก่อนว่าเอาสีไหน ได้เป็นลูกมือพ่อแน่ๆ ดีใจโคตรอ่า
ปิดเดือนนึงถ้าไม่มีไรทำก็คงเหงาอ่า คิดถึงเพื่อนที่มหา'ลัยแล้วก็เพื่อนสาวที่จอมฯด้วยไม่รู้จะเป็นไงกันบ้าง สอบกันบ้างยังก็ไม่รู้ ยังไงก็ส่งข่าวกันบ้างนะเว่ย
PS.
-รักtextile
-แอบอยากไปเทียวดรีมเวิลด์ แต่กรอบ
-รักและคิดถึงเพื่อนสาวหกทับสองทุกคนนะเว่ย แม่ง ไม่ส่งข่าวกันบ่างเลย จะให้คิดถึงไปถึงไหนฮะ
-อยากเจอทราย หมิว มูนา อุ้ม แตง สามีมิน น้ำ และเพื่อนหกทับสองทุกคน
-คิดถึงพีมากๆ ไม่ได้โทรคุยกันเลย ที่เกษตรเรียนหนักป่าว
-คิดถึงพี่โบว์ อยู่ที่โน่นอากาศเป็นไงบ้าง โปสการ์ดที่ส่งไปได้รึยัง ไม่เห็นส่งกลับมาบ้างเลย หรือว่าไปรษณีย์ที่ญี่ปุ่นดองงาน
-คิดถึงพี่ๆที่อยู่เมืองไทยอีกหลายคน พี่แม้ว พี่หญิง พี่ดา
-แอบดีใจกะบ้านสีใหม่
-คิดถึงบลู ฝน นก และเพื่อนๆพี่ๆอีกหลายคน@textile
-คิดถึงยาย คืนนี้จะโทรหาแน่นอน ลุงกะพี่ก็ด้วย
ขอพื้นที่พิเศษให้สายรหัสหน่อย(><)
ยาย หนูรักยายที่สุ๊ดเลย ยายแบงค์น่ารัก ยายแบงค์ใจดี ชอบให้กำลังใจหนู รักยายสุดๆคับ
ลุง ขอบคุณคับลุง ที่เล่นกะหนู ให้หนังสือ ดูแล แล้วก็ใจดีกะหนู ขอบคุณนะคร้าบบบบบบบบ
พี่ ขอบคุณพี่เหมือนกันที่ให้หนังสือหนู เทคแคร์หนู ดูแลหนู เล่นกะหนู หนูอ้อนไร ก็ให้หมด เย่ๆ แต่ก็ต้องทำตัวดีๆด้วย เพราะได้ข่าวว่าตอนนี้เราสงบศึกกันแล้ว 555+
แอบปลื้มตอนสอบอ่า ทุกคนในสายโทรมาและส่งแมสเสสให้กำลังใจอ่า แบบปลื้มเวอร์ ก็พยายามแล้วนะ แต่หนูโง่ ถ้าต้องดร็อปอย่าล้อกันน้า
รักสายรหัสคับ
พื้นที่ข้างล่างเป็นพื้นที่ "ตามหาคนตามใจ" ใครสนใจลงชื่อได้ที่นี่(สรุปพอมาดู ไม่มีเลยซักคน........ ทำเพื่อ?)
-จบ-
June 03 ไงล่ะเนี่ยสาธุ ถ้าอัพสเปซคราวนี้ติดแม่จะ กระโดดตีลังกาซักสามรอบเลยคอยดู
นี่ๆมีเรื่องมาเม๊าท์ เออ เว่ย ก็เปิดเทอมอาทิตย์แรก ก็มีเรื่องที่ต้องปรับตัวอยู่มากเลยทีเดียว
ตั้งแต่ตอนที่เตรียมของไปอยู่หอ คือแบบ เอาไปให้น้อยที่สุดเพื่อไม่ให้พ่อบ่นตอนขนกลับเวลามีงานก๊ฬามหา.ลัยโลก
ตื่นมาเช้าวันอาทิตย์วันที่จะเข้าหอก็เช็คของอีกรอบเพื่อความสบายใจ แล้วก็ขนของขึ้นรถ ทีนี้ล่ะกู นึกบ้าไรขึ้นมาไม่รู้ ร้องไห้ซะงั้น
โคตรเอ๋อเลย ทำอย่างกับบ้านไกลมาก แม่กับพ่อหัวเราะกันใหญ่ แต่กูแม่ง บ่อน้ำตาตื้น ร้องเป็นวรรคเป็นเวร สมเพชตัวเองจิงๆ
จากนั้นก็มีการล่ำลากับเหล่ามะหมาที่บ้านทั้งหลาย คุยกะมันก็นึกว่ามันจะเข้าใจ แต่ไม่เลย มันทำหน้างงใส่ กูเลย อย่าดีกว่า คนละสปีชี่กัน คงคุยกันยาก
ต่อมาก็ไปลาท่านพระภูมิเจ้าที่ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในบ้านทั้งหลาย จากนั้นพร้อม เตรียมตัวออกเดินทาง พออกจากบ้านมานิดนึง ร้องอีกรอบ บ้าชิบหายเลย
เวอร์โคตร ไอ้หมิวอยู่ไกลกว่ามันไม่เห็นจะมากขนาดนี้ นี่แค่สิบห้านาทีถึงมหา.ลัย ทำจะเป็นจะตาย พอถึงอินเตอร์โซน ก็มาเจอกะจ๊อย แล้วก็ไปเข้าหอด้วยกัน ไปดูห้อง เจอเมทอีกคนที่แรนดอมมา ก็โอเค ดีๆ แล้วก็ขนของ เส็ดแล้ว แม่จะกลับ เกือบลืมให้เงินค่าขนมซะแล้ว แล้วก็จัดของ แล้วก็คุยกะจ๊อย แล้วก็ไปเรื่อยเปื่อย กินข้าว อาบน้ำ รีดผ้า รอวันเปิดเทอม
เปิดเทอม โห ผู้คนแสนแปดเห็นจะได้ ดูวุ่นวายชอบกล เหนื่อยน่าดู อะไรๆก็ดูจะต้องแย่งกันไปซะหมด หดหู่ใจชิบหายเลย
พอเรียนๆไปก็เริ่มจะเข้าใจได้บ้าง แล้วก็เรื่อยเปื่อย รุ่นพี่นัดมาเจอบ้าง แล้วก็คุยตอนเรียนอีกตามเคย เป็นเรื่องที่แก้ไม่หายจิงๆ
แล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ก็มีการจับสายรหัส ได้ หนูดีมีเรื่องเล่า เฮ้ แล้วก็เทคของให้พี่รหัส แล้วเราก็ได้ของเทค แล้วก็ไปเรื่อย
คือไอ้ที่ไปเรื่อยอ่ะคือจำไม่ค่อยจะได้
แล้วพอวันศุกร์ก็กลับบ้าน วุ๊วววววววววววววววววววรอวันนี้มานาน คิดถึงบ้านจิงๆ แม่แอบแซว แหม แรกๆก็ฟิตกลับทุกอาทิตย์ ต่อไปนะถ้าไม่กลับแม่จะเอาเงินค่าขนมมาล่อ ดูซิจะกลับไหม
แม่กู งี้ตลอดอ่ะ ชอบขู่เรื่อยเลย
แล้วก็เล่าเรื่องให้แม่ฟังเหมือนที่เล่าในโทสับ แต่อยากเล่าให้ฟังอีกรอบ เพราะมันไม่ได้อารมณ์เหมือนเล่าเอง แล้วก็นอนยาวเลย
พุ่งนี้กลับหออีกและ เซ็ง ต้องวุ่นวายอีกแล้วแต่อาทิตย์หน้ามีซ้อมเชียร์ด้วย ไม่รู้จะสนุกรึป่าว พูดถึงเรื่องซ้อมเชียร์ไรเนี่ย นึกสงสารจ๊อยซ์มันมาก มันซ้อมหนักมากเลย กลับดึกๆดื่นๆแทบทุกวัน เหนื่อยแทนมันจิงๆ
ส่วนเรื่องเพื่อนใหม่ ไอ้เรานิดูเหมือนจะโชคดีมากๆ เจอแต่คนดีๆ ก็เยไม่ต้องปรับตัวไรมาก จิงๆที่คิดไว้ก้เหมือนจะต้องทำตัวเรียบร้อยพูดน้อยๆในตอนแรก แต่แบบ เจอพวกเดียวกัน เลยไม่ต้องแอ๊มให้ลำบาก แต่ตอนนี้เพื่อนมันเริ่มเอือมระอากัน เพราะ หมอนัทพูดเก่งมากๆ จนเพื่อนเริ่มขี้เกียจจะฟัง ส่วนเรื่องแมน นิแบบ เซ็งสุดๆอ่ะ เด๋วจะเปลี่ยนลุคให้ดู สงสัยเพื่อนคงจะจำไม่ได้กันเลย เพราะอุบาศสุดๆ อ่ะล้อเล่น ตอนนี้ คิดอยูจะตัดผมทรงไหน ลองทรงเลยดีไหม ร้อนจิงๆเมืองไทย ตอนนี้ตัวก็ดำเป็นเหนี่ยงเลย จากปกติดำอยู่แล้ว ยิ่งดำขึ้นไปอีก แสนเศร้า
ส่วนรุ่นพี่ก็ดีมากๆเลย รู้สึกผิดเหมือนกันที่ไม่ได้ไปรับน้องคณะที่พี่เขาเตรียมการไว้ แต่พี่เขาก็ไม่ได้โกรธอะไร แบบใจดีมากๆจิงๆ ช่วยน้องทุกเรื่องเลยไม่ว่าจะให้ทำอะไรให้ พี่แกทุ่มสุดตัว แบบ พี่ทุกคนน่ารักมากๆ สุดบรรยาย
---พอดีกว่าเรื่องมหา.ลัย---
มาต่อกันเรื่องเพื่อนๆที่จอมบ้าง
ว๊าววววววววววววววววววววววววววว ว่าไงเหล่านิสิต นักศึกษาทั้งหลาย สบายดีป่าวจ๊ะ
ตอนนี้สาวทราย วุ่นวายกะเรื่องกิจกรรมต่างๆนานาที่ถาโถมเข้ามาเป็นระรอกๆ
สาวอุ๊ ก็ลุ้นพี่รหัสเหลือเกิน ผู้ชายทั้งคู่เลย
จ๊อยซ์ก็อย่างที่บอก ซ้อมแม่งทุกวัน แต่สงสัยกูจะไม่ได้ไปดู เพราะ ต้องไปรับน้อง
มูนา ตอนนี้คงจะงอนอีห้อยคนนี้แล้วละซิ แต่กูส่งโปสการ์ดไปแล้วนะมึง เรื่องจิง กูไม่โม้
นังอุ อยู่เหนือ แสนจะสุขสบาย เจอเพื่อนดี มีความสุขเลยมัน
เจ้แตง รายนี้ เงียบไปเลย สงสัยติดใจหนุ่มอยู่
พี่อุ้ม รอเปิดเทอมอยู่ แต่วู้วววว อนาคตพี่แกช่างไกลจิงๆ
แม่ณุบล ไม่ได้คุยกันเลย ป่านนี้มันคงงอนแล้วล่ะ เด๋ว่างๆจะโทรไปนะจ๊ะ
ส่วนเพื่อนคนอื่น กูไม่ค่อยรู้ข่าวเท่าไหร่ มีไรมึงโทรมาเล่าสู่กูฟังบ้าง กูอยากรู้
เออ กูขอบ่น กูซวยมาก มีเรียนเต็มห้าวันเลย กูไม่มีวันหยุดเลยว่ะ มีเรียนเช้าทุกวันด้วย แต่ก็เอาวะ กูต้องทน แต่กูแอบอิจฉาจ๊อยซ์มัน แม่งหยุดวันนึงแน่ะ
มันก็มีเวลาลั้ลลาตั้งหนึ่งวัน กู อิจฉามากส์
เออ กูจะทยอยส่งโปสการ์ดไปหาเพื่อนทีละคนนะ แต่คิดว่าจะส่งให้ทั้งห้อง แต่ต้องรอก่อน เพราะโปสการ์ดกูหมดสต๊อก กะว่า ถ้าได้ไปเดินสวนจะเหมาแม่งทั้งร้านเลย อีกอย่าง กูขอโอกาสทวงซะเลย ไอ้เพื่อนคนไหนที่ยังไม่ได้ส่งโปสการ์ดมา อย่าเบี้ยวนะมึง กูจองเวรมึงแน่ แค่มึงเขียนมาเฉยๆเนี่ยมันยากตรงไหนวะ ที่อยู่กะแสตมป์กูก็ทำไว้ให้แล้ว ถ้าเชคอีกทีแล้วใครไม่ส่ง มึง เจอดีแน่
เอาเป็นว่ากูขออัพเพียงเท่านี้ดีกว่า ง่วงมหาศาลจิงๆ กูไม่อยากเป็นหมีแพนด้าว่ะ
คิดถึงเพื่อนสาวทุกคนนะจ๊ะ อันนี้เรื่องจิง
ห้อย ไปก่อนนะ
อย่าลืมล่ะ โปสการ์ด
May 12 โอ้วเย๋ everybodyไอ้ห่าเอ้ย จนได้นะไอ้ทราย มึงนิน้า มิอาจหาใครเปรียบ แล้วยังจะมาเลียนแบบกูมำโทสับหาย อีบ้า กูไม่ได้อยากให้หายเว่ย มันเป็นอุบัติเหตุ ทำไมมันเป็นอย่างนี้กันทุกคนเลยวะ ชอบคิดว่ากูอยากให้มันหาย บ้าดิ กูเสียดายของนะมึง กูน่ะมีหัวคิดนะเว่ย รู้ดี รู้ชั่ว(อันหลังไม่แน่) เออ เอาเป็นว่าคราวนี้กูยกให้ละกัน
เออ กูจะตอบของมึงแล้วละนะ ไม่ส่งต่อถึงใครแน่นอน
1. ชื่อเล่นของคุณมาจาก 2. โรงพยาบาลที่เกิด 7. ผู้ชายแบบไหนที่คุณไม่อยากยุ่ง 8. เรื่องหลุดโลกที่อยากทำ 9. ประโยคที่คนอื่นพูดกับเราแล้วเรารู้สึกดี 11. นิสัยแย่แย่ที่แก้ไม่ได้ 22. คุณไม่ชอบคนแบบไหน http://dek-d.com/writer
25. คุณคิดว่าเสน่ห์ของคุณอยู่ที่ไหน 27. คุณจะรู้สึกดีเมื่อ 28. คุณจะรู้สึกแย่เมื่อ 31. คุณมีแฟนมาแล้วกี่คน 33. คำที่เรียกแทนกันและกัน 38. เพราะอะไร คุณถึงรักเค้า 45. ความโดดเด่นของกลุ่มคุณ 47. สิ่งที่อยากให้กลุ่มของคุณเป็นตลอดไป
ก็ตอนแรกที่กูบอกว่าจะไม่ส่งต่อ คือกูล้อเล่น น่านะ ตอบๆไปเหอะ รักนะจึงส่งต่อ
เออ ฝากถึงไอ้ตัวที่ส่งให้กูด้วย มึงมาดูสเปซกูบ้าง แค่นี้ที่กูจะบอก May 02 วันนี้มีเรื่องมาฝาก
กลัวว่าจะมีคนว่าว่า ดองสเปซไว้นาน เลยมาอัพพอเป็นกระสัย เด๋วไว้คราวหน้า มีเรื่องเด็ดได้อัพแน่ งั้นวันนี้เอาอันนี้ไปก่อน อ่านดูว่าตรงใจใครรึป่าว April 22 เมื่อไหร่จะดูรายชื่อได้งง ว่ะก็มธ.บอกว่าดูรายชื่อผู้ยืนยันสิทธิ์วันนี้แต่แม่ง
หาที่ดูไม่ได้ว่ะ
แม่งไม่รู้อยู่ตรงไหน
อาจเป็นเพราะโง่เอง
ช่วงนี้เริ่มตื่นเต้น
เพราะใกล้จะใส่ชุดนักศึกษาอย่างเต็มตัว
กลัวจะใส่แล้วอุบาดอ่ะ แอบอ้วนนิดๆ
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไรหวือหวามาก
เบื่อว่ะ
อยู่แต่บ้าน
อัพไปงั้น
April 11 ย่างก้าวของชีวิตตอนนี้คงไม่มีคำพูดไหนฟีเวอร์สำหรับเด็กเอ็นท์นอกจาก
"เฮ้ย มึงได้คะแนนเท่าไหร่วะ"
"เฮ้ยมึงเลือกคณะไรวะ ที่ไหน คะแนนสูงป่าว"
"มึงๆ สาขานี้เกี่ยวกะไรวะ"
"โอ้ย กูสับสนเลือกคณะไหนดี"
กูก็ไม่ได้โชคดีไปกว่ามึงนักหรอก เพื่อนๆทั้งหลาย (มึงคงคิดอยู่ว่ามันจะเครียดไรวะ มึงติดแล้วนิหว่า)
กูพูดจิงกูก็เครียด กูก็สับสนอยู่หมือนกัน
ว่าที่กูติดนี่มันดี มันเหมาะกับกูแล้วหรือ
กูจะเรียนไปได้ตลอดรอดฝั่งครบสี่ปีไหม
เพื่อนหลายคนอาจจะรู้ว่ากูไม่ได้เชี่ยวชาญกับวิทย์และคณิตอะไรมากมาย
อีกอย่างกูก็ทราบดีว่ากูชอบเรียนสังคม ถึงแม้คะแนนจะไม่สุดโต่งแต่ก็ถือว่าพอตัว
ตอนนี้ยังมีกระแสว่า วิดยา มธ. ของกูไม่ปึก ซึ่งก็เป็นที่ทราบกันดีว่ามันจิง
ถ้าเทียบชั้นกับมหิดล ถูกต้องไหม
ตอนนี้กูว่าความคลั่งมหา'ลัยของกูมีน้อยลง เพราะรู้ตัวหรือจะเจียมตัวก้ได้ว่า ใครๆก็รู้ว่าธรรมศาสตร์
เด่นนิติ รัดสาด บัญชี เสดสาด ศิลศาส ซึ่งแต่ละคณะก็มีคะแนนที่สูงมากๆ
วิดยากูนิถือว่าเป็นคณะที่คะแนนต่ำสุดใน มธ.เลยก็ว่าได้
แล้วที่กูได้มาเล่าวิดยา สิ่งทอ คะแนนแอด มันไม่ได้สูงลิบลิ่ว กูเลยต้องเจียมตัว
เพื่อนคนอื่นที่คิดน้อยเนื้อต่ำใจว่า ไอ้นัทมันยังดี มีที่เรียนแล้ว ก็เลิกคิดเหอะ
กูไม่ได้ดีไปกว่าใคร พวกมึงที่ไม่ได้ติดรับตรงไม่ได้แปลว่าจะได้ที่ไม่ดีซะที่ไหน กูรู้พวกมึงได้ที่ดีๆกันอยู่แล้ว
บางทีอารมที่อยากจะเรียนรัดสาดก็ผุดขึ้นมาในหัว ว่าจะลองยื่นคะแนนดีไหม แต่ถ้ายื่นก็ต้องเสี่ยงอ่ะ ซึ่งพ่อคงไม่ยอมให้ทำแบบนั้นแน่ๆ
เมื่อวานได้มีการพูดสารภาพกับพ่อว่า "พ่อหนูอยากลองยื่นรัดสาดเหมือนกัน แต่หนูก้พอรู้เป็นเลาๆว่าไม่ติด แต่หนูเสียดาย"
พ่อถามอย่างงงว่า "ทำไมหนูถึงคิดว่าจะยื่น ทั้งๆที่ก็มี มธ.ที่หนูฝันใฝ่ว่าจะเรียนมานานปี" "คิดว่าเรียนไม่ไหวใช่ไหม"
"อื่อ หนูไม่ใช่คนเก่งไรมาก ขี้เกียจจะตาย อีกอย่างเรื่องเรียนหนูก็ความจำสั้น"
ยังดีที่พ่อไม่ยั้ว แต่บอกว่า "คนอื่นเรียนได้ เราก็ต้องเรียนได้ เรียนแค่พอผ่านก็พอ ไม่ต้องหวังไรมาก ไม่โดนไทล์ก็ดีแร่ว"
"แต่หนูต้องเรียนให้ได้ดีมากๆเลยอ่า ไม่งั้นหนูจะเป็นอาจารย์สอนทางด้านนี้ไม่ได้เลย หนูอยากเป็นอาจารย์"
พ่อบอกแบบปลอบใจ "เอาน่า เรียนๆไปเถอะ งานมันมีถ้าเราไม่เลือกมากนักอ่ะ มีแน่ๆ ก็ไหนบอกว่าดูวิเคราะห์เศรษฐกิจ ทำไมไม่คิดบ้าล่ะ"
ในใจกูก็ "ออ ว่ะ โง่เอง ดูวิเคราะห์เองกะตา ไม่นึกถึง สงสัยกูจะบ้า" ก็เลยบอกพ่อว่า " ออ ช่างเหอะพ่อ ไม่ลังเลแล้วก็ได้"
สรุปตอนนี้ คือกูเอา วิดยา สิ่งทอ มธ.แน่นอนแล้ว ละต้องขยันให้มากขึ้น แต่ไม่รู้จะทำได้มากขนาดไหน
เพราะความขี้เกียจมันเป็นสันดานไปแล้ว ฮ้อ ยังไงกูก็ต้องดิ้นรนกัดฟันสู้ไป อย่าน้อยเราก็มีข้าวกิน
แด่เพื่อนๆทั้งหลายที่ยังต้องยื่นคะแนนแอด ก็ขอให้ได้ดังที่ชอบละกัน มีไรถามเกี่ยวกับวิดยา มธ.โทรมาหากูได้ กูมีเอกสารเยอะมาก
อีกอย่าง ถาจะเลือกสาขาไร คิดหน้าคิดหลังให้ดีด้วย คุณต้องผจญกับมันตลอดสี่ปี
หากจะซิ่วก็คดให้ดี เงินทั้งนั้นที่ลงเรียนไป สงสารพ่อแม่ด้วย แล้วอายุที่แก่กว่าก็ทำให้คุณช้ากว่าเพื่อนอีกปี คิดให้ดีนะจ๊ะ
ส่วนใครที่สนใจจะเรียนราม ตอนนี้ขายใบสมัครแล้วนะจ๊ะ ถ้าหากว่าเพื่อนๆคนไหน คิดว่าจะเอารามเป็นอันดับรองอย่างเราก็เอาเลย
ยังไงกูก็ยังได้เรียน รัดสาดรามไปด้วย ไม่รู้ว่าจะสอบผ่านซักกี่ตัว ก็ต้องติดตามตอนต่อไป
สุดท้ายขอบคุณ คุณผู้อ่านทุกคนที่สนใจเป็นอย่างดี
March 28 เอาซะโล่งวันนี้ครับตื่นมาแต่เช้า ห้าโมงคงไม่เช้าแล้วล่ะว่ะ ลงบันไดมา พ่อเคลียร์บ้าน ห๊า ตายห่าแล้วกู โต๊ะหนังสือกูจะรอดไหม สรุปรอดครับท่าน พ่อยังไม่พลากผลงานศิลปะชิ้นโบว์แดงไปจากเรา ดีจังอย่างน้อยก็ยังเหลือเวลาให้ยืนคุ้ยของเล่นไปจนถึงสิ้นเดือนแน่ พ่อนิปลดเกษียณแล้วชักคึกแฮะ แต่ก็ดีเหมือนกันบ้านไม่รกดี แต่เหตุการณืนั้นนำพาไปสู่กองหนังสือมหึมาของข้าพเจ้าจำต้องจรลีไปอยู่ในห้องคอม นั้งช่วยพ่อเก็บของในห้องคอมซักพักอยู่ๆนาฬิกาไขลานเรือนใหญ่ที่เสียงมันดังบอกเวลาทุกๆชั่วโมง มันก็ดังขึ้นหลังจากที่มันไม่ดังมาเกือบสิบปีเห็นจะได้ นี่มันอะไรกันวะ วันนี้เป็นวันมงคลหรือไร หรือว่ามีอะไรดลบันดาลใหมันดัง
แล้วถ้ามันยังดังอย่างนี้ต่อไปกูจะทำไงวะเนี่ย กลัวนะเว่ยเวลาอยู่ข้างล่างตอนดึกอ่ะ ปกติก็อยู่ดึกทุกวันอยู่แล้ว ไม่รู้ว่ามัวแต่ทำอะไร นอกดึกแล้วก็ตื่นสาย แม่ด่าไม่รู้จะด่ายังไง แต่ก็มันยังปรับตัวไม่ได้นิ ออ วันนี้บ้านค่อยเป็นบ้านหน่อย โล่งดี เข้าท่าเว้ย ก็ใครละทำรก กูเนี่ยแหละนังนัทเอ้ย เห็นพ่อบ่นๆไว้ว่าถ้าไปอยู่หอเมื่อไหร่จะกวาดไอ้ที่รกๆให้เรียบเลย ถึงครานั้นตัวข้าพเจ้าก็คงจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ 555 ระดับไหนแล้ว เชอะ
เมื่อวันอาทิตย์ไปทะเลมา เป็นการไปทะเลที่น่าเบื่อและห่วยแตกที่สุด
ไม่น่าไปให้เสียเวลาเล้ย
คงไม่มีคราวหน้าแล้วล่ะ
ไปกะเพื่อน กับครอบครัวอันแสนสุขของเราดีกว่านะแม่นะ
March 16 ว่างมากมายวันพรุ่งนี้จะไปทำบุญ เพื่อว่าจะได้ไม่ต้องฟุ้งซ่านบ้าบอ
วันๆเอาแต่ดูทีวี การบ้านการเรือนก็ไม่เอา
ขี้เกียจตัวเป็นขน จะเรียนไหมมั้ยวะเนี่ยกู ต่อไปขืนเป็นอย่างนี้ต่าห่าแน่ๆไม่ดรอปก็ไทล์ล่ะว่ะ
เอาไงดีกะชีวิต
นึกแล้วก็งงตัวเอง
ห่าไรว่ะเนี่ย
คิดถึงเพื่อนชิบหายเลย
รอโปสการ์ดทุกวันเลยเนี่ยมีเบลล์กะน้องหนูส่งมาแค่นี้เอง เพื่อนสนิทๆแม่งไม่ส่งกันนะมึง
เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกว่ะเนี่ยอยากหาที่เม๊าท์กะจาย น้ำลายจะฟูมปากเว้ย
เมื่อไหร่จะมีอะไรทำซะทีวะ อยากหาอะไรทำมากกว่านี้พุ่งนี้ประกาศแล้ว เด๋วข้าโทรไปหานะเว่ย
นังน้องทรายเอ๋ย ประกาศเมื่อไหร่บอกผลด้วย รออยู่อย่าจำวันผิดได้มั้ยวะ กูตื่นเต้น
อุ๊เอ้ย พุ่งนี้ประกาศแล้ว เด๋วข้าโทรไปหานะเว่ย
นังมูนา ข้าไม่ได้โปสการ์ดของอาทิตย์ที่แล้วว่ะ
จ๊อยเอ้ย ขายน้ำมันซะตัวกลมจนไม่โทรมาหากูเลยนะ
นังอุ หนูรักแม่กะพ่อ จิงๆนะเว่ย
ไอ้แตง อยากร้องคาราโอเกะอีก ส่งโปสการ์ดมาด้วยเลยแก
พี่อุ้ม อย่าลืมบอกด้วย ไปเล่นน้ำวันไหน
คุณพี่แม้ว ไม่รู้ว่าสอบเป็นอย่างไรบ้าง ไม่โทรหานัดดาปากห้อยเลย
พี่โบว์ ไม่รู้เจ๊ได้เอกสารยัง นัดดาส่งไปแล้วนะเว่ย
พี่ดา ส่งโปสการ์ดมามั่งเลย
น้องพุดซ้อน พี่ดาอยากไปทะเลจิงๆนะ หนูบอกพ่อให้พาไปหน่อยดิ
March 12 เริ่มต้นเป็นครั้งแรกที่คิดจะเอาตัวเองมาหมกมุ่นกะเรื่องพันนี้ บังเอิญว่างจัดหาไรทำเป็นปกติวิสัยไม่ได้เลยหันมาทำสเปซบ้างเพื่อว่าจะมีอะไรทำเวลาปิดเทอม
เพิ่งผ่านการไปทะเลมาสดๆร้อนๆทำให้ตอนนี้ต้องดูแลสุขภาพผิวให้ดียิ่งกว่าเดิม
ยิ่งหน้านิดำ สิว เกราะกรังมากๆ ถ้าได้อะไรมาบำรุงคงจะดี very good
วันนี้ไปโรงเรียนมาแต่งตัวเต็มยศเข้าไปข้างในไม่ถึงสองนาที เหมือนจะโง่ที่ใส่ชุดนักเรียนไปแต่แบบไม่อยากให้จารย์แกด่าว่ะ เด๋วจะยืดยาวเอาป่าวๆ
และแล้วก็ไปไปรษณีย์ที่คุ้นเคยส่งเอกสารไปยังเมืองปลาดิบโดยมีปลายทางเป็นคุณเพ่โบว์ผู้ฉลาดรู้เป็นผู้รับ ส่งเสร็จสรรพก็เอาโปสการ์ดไปหย่อนตู้แดงซะเลย เวลาส่งก็แอบเสียดายนะเว่ยรูปมันสวยๆทั้งนั้นเลยแต่แม่งชอบว่ะ เวลาส่งให้คนอื่นแล้วเขามาบอกว่า ออกูได้โปสการ์ดมึงแล้วนะ โคตรจะสุขใจเลย จะหาว่าบ้าก็ได้นะ แต่คนมันชอบจะให้ทำไง
จวบจนปัจจุบันมีเพื่อนที่ส่งโปสการ์ดมาให้เพียงสิบห้าคนเท่านั้นแล้วอีกสามสิบคนละวะทำไมยังไม่ส่ง แค่หย่อนตู้แดงเอง ไม่รู้เขียนไรด่ากูก็ได้ กูไม่ว่า เพราะกูน่าก็ใช่ย่อยซะที่ไหนล่ะ จิงป่าว ออมึงส่งๆกันมาเหอะกูอยากอ่านแล้วนะเว่ย กูรออ่านให้ครบสี่สิบกว่าคนทีเดียว แม่งตอนนี้เปลี่ยวจิตน่าดู ไปรษณีย์บางปะอินทำงานหน่อยเร็วๆ อย่ามัวแต่อู้ ออส่งมานะแล้วกูจะรอ เขียนล้อกูมาก็ได้ว่ากูปากห้อย สวย หน้าตาดี ด่ากูมาเหอะกูรับได้
ผู้ได้สนใจอ่านสเปซติดตามอ่านได้ทุกช่วงดีเจ
|
|
|